Η εξημέρωση του άγριου καναρινιού

Σε αυτόν τον τομέα διέπρεψαν οι Ισπανοί μοναχοί. Πίσω από τους μεσαιωνικούς τοίχους των μοναστηριών αποφασίστηκε η τύχη ενός είδους πουλιών, που θα γινόταν – όπως κανένα άλλο πριν από αυτό – σύντροφος του ανθρώπου. Η ιστορία του καναρινιού σαν κατοικίδιο ζώο άρχιζε!
Οι Ισπανοί πρόσεχαν ιδιαίτερα να μην εξάγονται θηλυκά καναρίνια, αλλά μετά από 100 χρόνια περίπου αναπαραγωγής και εμπορίου καναρινιών, στις αρχές του 17ου αιώνα, οι Ιταλοί έσπασαν το Ισπανικό μονοπώλιο. Έτσι ξεκίνησε σιγά-σιγά η εξάπλωση της εκτροφής του καναρινιού και σε άλλες χώρες.

Πηγή: Βιβλίο καναρίνια.

Η προέλευση της φυλής μας πηγαίνει πίσω έως την στιγμή που αρχίσαν να φέρνουν το άγριο καναρίνι στην Ισπανία, στην Καστίλη συγκεκριμένα ,από τα τέλη του δεκάτου τέταρτου και αρχές δεκάτου πέμπτου αιώνα .Το βασικό πλεονέκτημα του άγριου καναρινιού ήταν το τραγούδι του και εκεί επικεντρώθηκε ο ρόλος του στην αναπαραγωγή σε συνθήκες αιχμαλωσίας . Λίγα στοιχεία υπάρχουν σχετικά με τα πρώτα εγχώρια καναρίνια, αλλά με το χρόνο και πιθανώς, με μια επιλογή του καταλληλότερου τραγουδιστή είναι το είδος των καναρινιών που ονομάστηκε καναρίνι της χώρας(canario del Pais) έγινε πολύ αξιόλογο με το τραγούδι του. Οι περιοχές που αναφέρονται ως σημαντικές πηγές της αυξησης του πληθυσμού ηταν η Ανδαλουσία,η Αστούρια και η Καταλονία. Ιδιαίτερα γνωστή για τα καλά καναρίνια ηταν η καταλανική πόλη Vichy. Το καναρίνι της χώρας ήταν στα πρόθυρα της εξαφάνισης λόγω διαφόρων αιτιών, οι κυριότερες: Η εμφάνιση στην Ισπανία, των εισαγόμενων για πρώτη φορά σγουρών καναρινιών, τα οποία διασταυρώθηκαν με το “τοπικό” στην αναζήτηση για ανατομικά χαρακτηριστικά, στάση σώματος και κυρίως αύξηση του μεγέθους. Η αυξηση των Καναρίων Roller, η οποία έκανε λιγότερα τα καθαρά δείγματα της φυλής, λόγω των διασταυρώσεων. Ο Ισπανικός εμφύλιος πόλεμος και η καταστροφικές συνέπειές του. Για ορισμένους συγγραφείς μειώθηκαν επίσης τα ισπανικά καναρίνια αναπαραγωγής ,με την επιτυχία που επιτεύχθηκε στα καναρίνια με κόκκινο παράγοντα. Το σαράντα δημιουργήθηκε μια ομάδα οπαδών στη Μαδρίτη με στόχο να ανακτήσει την αρχαία φυλή της χώρας. Τα αποτελέσματα της εργασίας τους φάνηκαν το 1950, διαμορφώνεται με βάση το καναρίνι Roller ο πρώτος κώδικας τραγουδιού. Το 1954 η ένωση των ισπανικών Canaricultores κάνει ένα νέο Κώδικα Τραγουδιού και βάφτισε τη φυλή Timbrado Espanol. Το επόμενο βήμα ήταν να επιδιώξει διεθνή αναγνώριση της φυλης, που συνέβη το 1956, κατά τη διάρκεια της “IV Παγκόσμιο Πρωτάθλημα CIC, που πραγματοποιήθηκε στη Βαρκελώνη Το αποτέλεσμα δεν θα μπορούσε να είναι πιο απογοητευτικό:. Η Επιτροπή αξιολογήσεις της νέας φυλής απέρριψε την διεθνή αναγνώρισή της επειδή δεν ηταν απαλλαγμένη από τις διασταυρώσεις της με το καναρίνι Roller. Ήταν στις Βρυξέλλες το 1962, κατά τη διάρκεια του “X Παγκόσμιο Πρωτάθλημα COM”, μετά από αίτημα του ACE, όταν επιτέλους αναγνωρίζεται διεθνώς τo Ισπανικό timbrado. Πολλά έχουν επιτευχθεί από τότε το τραγούδι έχει πολλές μορφές και κωδικούς κρίσης αυτό που συνέβη, είναι ένα χαρακτηριστικό σημάδι του βάθους και του ενδιαφέροντος που ξύπνησε από τον ηχώ του τραγουδιού των ισπανικών καναρινιών μεταξύ των οπαδών.

Το Τιμπράντο είναι ο ποιο κοντινός απόγονος του άγριου καναρινιού γεγονός που ευθύνεται για το μικρότερο μέγεθος τους σε σχέση με τα υπόλοιπα καναρίνια. Συνολικά δεν ξεπερνά τους 13 με 14 πόντους  με φτέρωμα δεμένο και ίσιο σε πρασινωπή και γκρι απόχρωση. Στις μέρες μας αποδεκτά χρώματα είναι το πράσινο, το κίτρινο, το άσπρο, το γκρι, το κανελί και τα παρδαλά με βάση όλα τα παραπάνω.  Οι κόκκινοι χρωματισμοί δεν είναι αποδεκτοί στη ράτσα  Τιμπράντο. Η ανθεκτικότητα σε εξωτερικούς χώρους με θερμοκρασίες  που δεν πέφτουν πολύ κάτω από τους μηδέν βαθμούς κελσίου και η περιορισμένη φροντίδα που χρειάζονται είναι κάτι που τα Τιμπράντο έχουν κληρονομήσει από τους αγρίους προγόνους, τους αρκεί να ζουν σε ευρύχωρα κλουβιά που  θα τους επιτρέπουν να
κινούνται. Την άνοιξη όταν οι μέρες αρχίσουν να μεγαλώνουν και η θερμοκρασία να ανεβαίνει θα αναδείξουν τα ένστικτα τους για αναπαραγωγή δίνοντας τον καλύτερο τους εαυτό στο μεγάλωμα των νεοσσών.
Δημιουργήθηκε από Ισπανούς εκτροφείς οι οποίοι διασταύρωσαν το άγριο καναρίνι από τις Κανάριες Νήσους με άγρια ωδικά πτηνά της φύσης αλλά και με κοινά καναρίνια.
Σκοπός των Ισπανών εκτροφέων ήταν να δημιουργήσουν ένα καναρίνι φωνής για αυτό και οι διασταυρώσεις που έκαναν είχαν σαν μοναδικό σκοπό το τραγούδι και όχι το χρώμα του πουλιού. Έτσι μετά από πολύχρονες προσπάθειες σταθεροποιήθηκε η ράτσα στη σημερινή της μορφή.

Οι Ισπανοί εκτροφείς προσπάθησαν να έχουν ένα καναρίνι φωνής με πλούσιο, καθαρό,  αρμονικό και δυνατό κελάηδισμα με πολλούς μεταλλικούς ήχους  και πολλές στροφές στο ρεπερτόριο του, το οποίο αποτελείτε από 12 νότες τις οποίες το Τιμπράντο χρησιμοποιεί περιοδικά με γρήγορες εναλλαγές  σε διαφορετικούς συνδυασμούς . Αν και το τραγούδι τους είναι δυνατό η φωνή τους δεν πρέπει να είναι ούτε τραχιά ούτε ιδιαίτερα διαπεραστική.
Το τραγούδι αυτού του θαυμάσιου καναρινιού με τη  μεταλλική χροιά ταυτίζεται από τους Ισπανούς με τους ήχους από τις καστανιέτες. Οι  μιμητικές ικανότητες του μικρόσωμου αυτού καναρινιού αποτελούν προσόν για ένα καλό  Τιμπράντο, το οποίο θα είναι επινοητικό στους συνδυασμούς του ενώ αποτελούν μειονέκτημα για ένα κακό, όπου θα προσθέτει λάθος νότες ή ήχους που έχει μάθει στη λάθος στιγμή χαλώντας την αρμονία του τραγουδιού του.
Τα Τιμπράντο μπορούν να εκπαιδευτούν ώστε να τραγουδούν σκοπούς άλλων Τιμπράντο αλλά και να τραγουδούν διαδοχικά με άλλα δημιουργώντας μια ομάδα που μπορεί να προσφέρει ασύγκριτα μελωδικά κελαϊδίσματα.
Εξωτερικά  διακρίνεται από το πλήρες φτέρωμα του το οποίο  σφίγγετε καλά στο σώμα με σφιχτά φτερά που διπλώνουν μεταξύ τους ελαφρώς στις άκρες χωρίς να σγουραίνουν πουθενά.
Το κεφάλι είναι μεσαίου μεγέθους το οποίο στηρίζεται σε σχετικά  μακρύ λαιμό, σε σχέση με το υπόλοιπο σώμα. Τα μάτια έχουν ζωηρό μαύρο, γκρι και καφετί χρώμα.. Το πολύ μεγάλο κεφάλι, με υπερβολικό φτέρωμα και τα κόκκινα μάτια, δείχνει την μη καθαρότητα της ράτσας.
Το Σώμα  έχει  μορφή που λεπταίνει προς τις άκρες ερχόμενο σε αρμονία με το λαιμό και την ουρά, η οποία βρίσκεται σε ευθεία γραμμή με το σώμα μοιάζοντας αυτή του χελιδονιού. Τα πόδια είναι λεπτά και κοντά και στέκονται σε γωνία. Τα πόδια που στέκονται ευθεία δείχνουν την μη καθαρότητα της ράτσας. Το χρώμα στα Τιμπράντο εμφανίζεται ζωηρό και διαμορφώνεται από δύο χρωστικές ουσίες, τη μελανίνη και την έλλειψη χρώματος. Έτσι τα καναρίνια μπορεί να είναι πράσινα, γκρίζα, σκούρο καφέ, κίτρινα με σκούρο καφετί άσπρο ή κίτρινο. Επίσης παρατηρείται και η ανάμιξη των χρωμάτων μελανίνης και έλλειψης χρώματος στο φτέρωμά σε διαφορετικές αναλογίες. Τα πουλιά που παρουσιάζουν έλλειψη χρώματος με πορτοκαλί ή κόκκινο δεν είναι δεκτά.


Ως καναρίνι φωνής διαγωνιζόμενο βαθμολογείται σύμφωνα με τις παρακάτω κατηγορίες από90 έως 100 βαθμούς πρώτη κατηγορία, από82 έως 89 βαθμούς δεύτερη κατηγορία και από70 έως 81 βαθμούς τρίτη. Υπάρχουν δυο τρόποι βαθμολόγησης της FOE και της FOCDE. Από τη COM πλέον χρησιμοποιείτε αυτό της FOCDE.

Τρεις είναι οι υποκατηγορίες της ράτσας Τιμπράντο.

1.Τα “Classics“, λέγονται κλασικά γιατί ήταν τα πουλιά που πρώτα αναγνωρίστηκαν ως η ράτσα ισπανικά τιμπράντο από την παγκόσμια ορνιθολογική ομοσπονδία (COM). Τα κλασσικά τιμπράντο έχουν το συνεχόμενο και μεγαλύτερο ρεπερτόριο.

2.Τα “Floreados” τραγουδούν περισσότερο τις μη συνεχόμενες νότες (“floreos”,slow water…), λιγότερο τις ημι-συνεχόμενες (clucks, semicontinuos water…) και καθόλου τις συνεχόμενες νότες (timbres or rolled variations).

3.Τα “Intermediate” κάτι μετάξι των “Classics” και “Floreados”.
Μεσογειακού ταμπεραμέντου καναρίνι το Τιμπράντο λοιπόν, ταιριάζει στην ιδιοσυγκρασία του έλληνα εκτροφέα γεγονός που κάνει στις μέρες μας  όλο και περισσότερους να ασχολούνται με την εκτροφή και κατοχή του ως οικόσιτο.

Σανσεβιέρια (κυλινδρόφυλλη)

Γνωστό και ως το  «φυτό-φίδι», αποτελεί μια από τις πιο φιλικές στους αρχάριους «κηπουρούς» επιλογή, αφού χρειάζεται ελάχιστο πότισμα (τα φύλλα του έχουν την ιδιότητα να αποθηκεύουν νερό). Τοποθετώντας το σε ένα σημείο με πολύ φως είναι σαν να έχετε κάνει τη μισή δουλειά (το φως το βοηθά να αναπτυχθεί περισσότερο και πιο γρήγορα). Από εκεί και πέρα, αυτή η πρασινάδα που έχει καταγωγή από τη Δυτική Αφρικη. Ενάντια σε στοιχεία όπως η φορμαλδεΰδη, το βενζόλιο, το ξυλόλιο και τριχλωροαιθυλένιο τα οποία και απορροφά προκειμένου να μη τα αναπνέετε εσείς.

Σπαθίφυλλο

Ανήκει στην οικογένεια των τροπικών φυτών και είναι ο γνωστός κρίνος. Ο λόγος που βρίσκεται στη λίστα είναι για τις εξίσου δραστικές του ιδιότητες ενάντια στα παραπάνω χημικά στοιχεία του αέρα. Τι χρειάζεται για να είναι ευχαριστημένο; Ένα σκιερό, δροσερό σημείο και λίγο πότισμα (1 φορά/ εβδομάδα αν είναι χειμώνας και 2-3 φορές/εβδομάδα αν είναι Άνοιξη ή Καλοκαίρι).

Δράκαινα (μαρτζινάτα) 

Ακόμα ένα τίμιο πράσινο φυτό. Με προέλευση από τη Μαδαγασκάρη, έχει εντυπωσιακό σχήμα που το κάνει να μοιάζει με μικρογραφία φοίνικα, πολύ «ζωντανό» χρώμα και χρειάζεται πότισμα μία με δύο φορές την εβδομάδα. Που θα το βολέψετε μέσα στο σπίτι; Σε ένα σημείο με αρκετό φως, αλλά χωρίς να πέφτει κατευθείαν πάνω του. Και κάπως έτσι, αυτό θα ψηλώνει και όσο ψηλώνει θα εξυγιαίνει την ατμόσφαιρα του σπιτιού σας.

Ανθούριο

Με τα γυαλιστερά πράσινα φύλλα και το εντυπωσιακό κόκκινο ή λευκό λουλούδι, αυτό το σχεδόν εξωτικής ομορφιάς φυτό από την Κολομβία είναι ένα διακοσμητικό «διαμάντι» το οποίο όμως δεν παύει να καθαρίζει την ατμόσφαιρα. Τι απαιτεί για να αποδώσει τα μέγιστα; Μια θέση σε φωτεινό σημείο (χωρίς όμως να δέχεται απευθείας το ηλιακό φως), πότισμα μια φορά την εβδομάδα το χειμώνα και δύο φορές το καλοκαίρι. Τέλος, καλό είναι να του ρίχνετε λίπασμα μια φορά ανά 2 εβδομάδες.

Μπέντζαμιν 

Αυτό το φυτό μπαίνει και μέσα στο σπίτι και καθαρίζει τον αέρα από φορμαλδεΰδη, ξυλόλιο, αλλά και τολουΐνη. Βρείτε του μια φωτεινή γωνιά με έμμεσο φως και ποτίζετε το συχνά ειδικά το καλοκαίρι, αυτό εδώ θέλει λίγη αγάπη παραπάνω σε σχέση με τα προηγούμενα) κι εκείνο θα σας αποζημιώσει, τόσο με την εντυπωσιακή του όψη, όσο και με τις «εκκαθαριστικές» του ιδιότητες.

Ορχιδεα

Το λουλούδι της μεγαλοπρέπειας, η  ορχιδέα, μπορεί να καθαρίσει την ατμόσφαιρα, όπως και το τυχερό μπαμπου , απορροφώντας έως και το 96% του μονοξειδίου του άνθρακα. Ανήκει και αυτό στην κατηγορία φυτά που καθαρίζουν την ατμόσφαιρα στο σπίτι.

Xρυσάνθεμο 

(Chrysanthemum morifolium) Διαθέτει υψηλή απορροφητικότητα ρύπων (ειδικότερα οι ποικιλίες των χρυσάνθεμων που ανθίζουν το φθινόπωρο και έχουν λίγα πέταλα).Eυδοκιμεί σε εσωτερικούς και εξωτερικούς χώρους. Eίναι ανθεκτικό σε σχετικά χαμηλές θερμοκρασίες. Eυδοκιμεί σε όλα σχεδόν τα εδάφη. Διατίθεται σε πολλά χρώματα. Aπαιτεί μέτριο φωτισμό, ψεκασμό στα φύλλα, μέτριο πότισμα και θερμοκρασίες 10-18 βαθμούς Kελσίου.

Zέρμπερα 

(Gerbera jamesonii) H απορροφητικότητα ρύπων είναι υψηλή. Eίναι κατάλληλο για εσωτερικούς χώρους, απαιτεί όμως καλό αερισμό. Yπάρχει σε μεγάλη ποικιλία χρωμάτων. Aπαιτεί έντονο φωτισμό και κατά την περίοδο ανάπτυξης και ανθοφορίας θερμοκρασίες 20-24 βαθμούς Kελσίου. Eπίσης, την περίοδο ανθοφορίας χρειάζεται υδροδιαλυτό λίπασμα κάθε εβδομάδα και συχνό πότισμα με μικρή όμως ποσότητα νερού κάθε φορά.

Σεφλέρα

(Shefflera actinophylla) Διαθέτει μέτρια απορροφητικότητα στους ρύπους. Aναπτύσσεται τόσο σε εσωτερικούς όσο και σε εξωτερικούς χώρους. Aναπτύσσεται ικανοποιητικά σε όλα τα μέρη που τα «βλέπει» ηλιακό φως. Δεν απαιτεί ιδιαίτερη φροντίδα, ούτε πλούσιο πότισμα.

Ζάμια

Η Ζάμια είναι το πιο δημοφιλές φυτό εσωτερικού χώρου και από τα πιο ανθεκτικά, το οποίο απαιτεί ελάχιστη περιποίηση, ενώ μπορεί να τοποθετηθεί σε πολλαπλούς χώρους. Είναι παχύφυλλο, πολυκλαδισμένο φυτό, με γυαλιστερό φύλλωμα, το οποίο δείχνει πολύ πιο όμορφο όταν καθαρίζεται, μία φορά την εβδομάδα, με νωπό πανάκι. Εξίσου συχνό πρέπει να είναι και το πότισμα της συγκεκριμένη γλάστρας -το πολύ μία φορά την εβδομάδα. Η Ζάμια δείχνει όμορφη όταν τοποθετείται σε ψιλόλιγνες γλάστρες. Αντέχει σε πολλές συνθήκες, δηλαδή ακόμα και σε εξωτερικούς σκιερούς χώρους, ενώ δεν είναι επιρρεπής σε ασθένειες. Το χειρότερο που μπορεί να του συμβεί είναι να σαπίσει από το πολύ νερό. Το μοναδικό του μειονέκτημα, καθώς είναι φυτό πολύ αργής ανάπτυξης, είναι η σχετικά τσιμπημένη τιμή του.

Διωναία

Διωναία (η μυγοπαγίδα) είναι σαρκοφάγο φυτό το οποίο αιχμαλωτίζει και τρέφεται με μικρά ζώα (κυρίως μικρά έντομα και αραχνίδες). Το περιβάλλον στο οποίο αναπτύσσεται το φυτό είναι κυρίως υγρό, εκτεθιμένο στην ηλιακή ακτινοβολία και κυρίως θερμό. Δεν προσαρμόζεται σε διαφορετικές συνθήκες από αυτές του φυσικού της περιβάλλοντος. Απαντάται κυρίως σε περιβάλλοντα φτωχά σε άζωτο, σε πολλά σημεία σε όλον τον κόσμο. Στις Η.Π.Α. βρίσκεται μόνο στην Βόρεια και την Νότια Καρολίνα. Τα λιγοστά θρεπτικά συστατικά του εδάφους είναι ο λόγος για τον οποίο το φυτό εξελίχθηκε, σε τόσο περίπλοκη παγίδα. Τα έντομα συνήθως παρέχουν το άζωτο για τον σχηματισμό πρωτεϊνών. Η Διωναία δεν είναι τροπικό φυτό και αντέχει σε ήπιους χειμώνες.

Αψιθιά

Είναι ένα πολυετές, αυτοφυές φυτό σε άγονο, βραχώδες έδαφος σε περιοχές με εύκρατο κλίμα και με περίπου 300 διαφορετικά, γνωστά είδη παγκοσμίως. Καλλιεργείται ως φαρμακευτικό, καλλωπιστικό και προστατευτικό φυτό των κήπων. Είναι φυτό που ευδοκιμεί σε όλα τα εδάφη που έχουν καλή αποστράγγιση και δεν χρειάζεται πολύ πότισμα. Μπορεί να φυτευτεί ακόμα και σε γλάστρες.

Βασιλικός

Φυτεύουμε βασιλικούς σε μεγάλες γλάστρες με καλό χώμα η στον κήπο σε φωτεινά έως ηλιόλουστα σημεία. Για να τον διατηρήσουμε πρέπει να τον ποτίζουμε αρκετά και να αφαιρούμε τα μπουμπούκια του, ώστε να μην ανθίσει και αποδυναμωθεί το φυτό. Για να αναδυθούν τα αρώματα του βασιλικού πιο έντονα χρειάζεται ένα μικρό τράνταγμα των φύλλων του.

Δεντρολίβανο

Λεβάντα

Κατά την διάρκεια της ημέρας, όλα αυτά τα φυτά λειτουργούν ως φυσικά εντομοαπωθητικά και ιονιστές: δεσμεύουν το διοξείδιο του άνθρακα και απελευθερώνουν οξυγόνο. Βέβαια αυτό παύει να ισχύει το βράδυ, οπότε πρέπει να τα βγάζουμε έξω και για τον λόγο αυτό δεν πρέπει να υπάρχουν σε μεγάλες ποσότητες. Μην υποτιμάτε την αποτελεσματικότητα ορισμένων φυτών. Ο βασιλικός, η αρτεμισία, το γαρίφαλο, το θυμάρι, το γεράνι, ευκάλυπτος, αρμπαρόριζα, σιτρονέλα, και τα διάφορα είδη κυπαρισσιού και άλλα πολλά απωθούν τα ανεπιθύμητα έντομα. Δεν είναι τυχαίο που παλαιότερα δεν υπήρχε παράθυρο που να μην έχει μια γλάστρα, έστω με βασιλικό.