food – TIMBRADO ESPANOL

Διατροφή

tasos ziakos — Sat, 10 Jun 2017 20:02:00 +0000

Μια διατροφή όχι μόνο ποσοτική αλλά πάνω απ’ όλα ποιοτική. Ακριβέστερα μιαισορροπημένη διατροφή που παρέχει τις θρεπτικές ουσίες στις σωστές αναλογίες. Το σύνολοτων διαφόρων στοιχείων που αποτελούν την τροφή των καναρινιών, την κάνουν να θεωρείτεαρκετά προβληματική και σύνθετη. Γνωρίζουμε πως για να διατηρηθεί ένας οργανισμός σεπλήρη και καλή υγεία, έχει ανάγκη από βιταμίνες, πρωτεΐνες, ιχνοστοιχεία κλπ. Είναι λοιπόνεύκολο να καταλάβουμε ότι μόνο ένα φαγητό αποκλείεται να μπορέσει να διατηρήσει την τέλεια ισορροπία ενός ζώντος οργανισμού. Αν αποφασίσουμε να ταΐσουμε τα καναρίνια μας με την ίδια πάντοτε ποιότητα σπόρων, είναι σίγουρο πως αυτά δε θα επιβίωναν για πολύ. Για να εξασφαλίσουμε τη μεγαλύτερη δυνατόν μακροζωία τους θα πρέπει να ρυθμίζουμε το καθημερινό τους σιτηρέσιο λαμβάνοντας υπ’ όψη το σύνολο των συστατικών που αποτελούν την τροφή, τη θερμοκρασία στην οποία είναι εκτεθειμένα τα καναρίνια μας, τη δυνατότητα που έχουν να κινούνται και το χώρο τον περισσότερο ή λιγότερο υγιεινό που ζούνε. Οι τροφές που είναι σε θέση να προσφέρουν ενέργεια στα καναρίνια πρέπει να περιέχουν τα εξής στοιχεία:

– Υδατάνθρακες που βρίσκονται στα ζάχαρα των φρούτων, στο σιτάρι κλπ.
– Πρωτεΐνες που συμπεριλαμβάνονται στα αυγά, στα δημητριακά, στα μπισκότα, στους σπόρους.
– Βιταμίνες που περιέχονται στα λαχανικά, στα φρούτα, στους σπόρους του σταριού κλπ.
– Ιχνοστοιχεία (ασβέστιο, σίδηρο, ιώδιο) από τα θαλασσινά στο κόκαλο της σουπιάς και από το γάλα και στα παράγωγά του.

Τα φρέσκα τρόφιμα που απαιτούνται στη διατροφή

tasos ziakos — Sat, 10 Jun 2017 20:01:00 +0000

Για την καλή υγεία των φτερωτών μας φίλων τα φρούτα, λαχανικά ή πρασινάδα είναι ζωτικής σημασίας, γι’ αυτό πρέπει να υπάρχουν στο σιτηρέσιο τους. Οποιοδήποτε φρούτο, λαχανικό ή πρασινάδα που χρησιμοποιείται για την ανθρώπινη κατανάλωση, με εξαίρεση το αβοκάντο, μπορεί να προσφερθεί στο καναρίνι σας. Τα καναρίνια με πολύ όρεξη τρώνε τα ώριμα μήλα, πορτοκάλια, δαμάσκηνα, τομάτες και αγγούρια που είναι πολύ πλούσια σε ζάχαρη, βιταμίνες και άλατα. Αυξημένης διατροφικής αξίας είναι το αντίδι και το μπρόκολο. Το χειμώνα και το φθινόπωρο είναι αναγκαίο να δίνουμε ωμό τριμμένο καρότο. Το καρότο εκτός από τις ορυκτές ουσίες και τις βιταμίνες C και Β, περιέχει και αρκετή ποσότητα καροτίνης που μετατρέπεται στον οργανισμό σε βιταμίνη Α. Το καρότο το δίνουμε χωρίς περιορισμούς, εκτός από την πρώτη εβδομάδα της ζωής των νεοσσών. Το προσφέρουμε χοντρά τριμμένο σε χωριστή ταΐστρα. Επίσης, πλούσια σε καροτίνη είναι και τα φύλλα του μαρουλιού, του ραδικιού και του σπανακιού. Το κονσερβοποιημένο βρασμένο καλαμπόκι είναι ένα ειδικά αγαπημένο και θρεπτικό στοιχείο. Τα φρούτα, τα λαχανικά και τα φύλλα των χορταρικών πρέπει να είναι στεγνά, επειδή βρεγμένα θα προκαλέσουν διάρροια. Πρέπει να είναι ώριμα και να μην είναι ραντισμένα μα φυτοφάρμακα. Τέλος, επειδή χαλάνε εύκολα (αναλόγως το είδος και τη θερμοκρασία του περιβάλλοντος), πρέπει τα υπολείμματα να απομακρύνονται εγκαίρως.

Μήλο

Tο μήλο έχει χαμηλή περιεκτικότητα σε θερμίδες και είναι κατάλληλο για όσους κάνουν δίαιτα. Επίσης είναι καλή πηγή ινών, ειδικά αν καταναλωθεί με τη φλούδα. Περιέχει μόνο ίχνη από νάτριο και λίπη. Πέρα από τις βιταμίνες C και A περιέχει επίσης φολικό οξύ, βιοτίνη, μηλικό οξύ. Οι περιεκτικότητες αυτές είναι ενδεικτικές και μπορεί να διαφέρουν ανάλογα με την ποικιλία ή το στάδιο ωριμότητας του φρούτου.

Μπρόκολο

Το μπρόκολο είναι ένα από τα πολύτιμα λαχανικά και μια “λιχουδιά” που την προτιμούν τα καναρίνια, καθώς είναι πλούσιο σε βιταμίνη C, φολικό οξύ, βιταμίνη Β1, Α, Β καροτίνη, σίδηρο, μαγνήσιο, κάλιο, ασβέστιο, ιχνοστοιχεία, ενώ αποτελεί κύρια πηγή κυτταρινών.

Ακτινίδιο

Ο καρπός του ακτινιδίου είναι πλούσιος σε κάλιο, μαγνήσιο, φώσφορο, φυτικές ίνες και ιχνοστοιχεία. Επίσης έχει μεγάλη ποσότητα βιταμίνη C, είναι μια πλούσια πηγή βιταμίνης Κ και μια καλή πηγή διαιτητικών ινών και βιταμίνης Ε. Η ύπαρξη πολλών βιταμινών καθιστά το ακτινίδιο ως το καλύτερο μέσο για την άμυνα κατά των μικροβίων. Επίσης, απομακρύνει τον κίνδυνο θρομβώσεων στο κυκλοφορικό σύστημα και διασφαλίζει τη σωστή πέψη και την εύρυθμη λειτουργία του εντέρου. Τέλος, συντελεί στη βελτίωση της όρασης, εξαιτίας του αντιοξειδωτικού λουτεΐνη που περιέχει.

Αχλάδι

Το ακατέργαστο αχλάδι είναι 84% νερό, 15% υδατάνθρακες και περιέχει αμελητέα πρωτεΐνη και λίπος. Ένα αχλάδι σε 100 γρ. Σερβίρει υδατάνθρακες και 57 θερμίδες και αποτελεί καλή πηγή διαιτητικών ινών , αλλά δεν παρέχει ουσιαστικά σημαντικά θρεπτικά συστατικά. Περιέχει βιταμίνη C, ασβέστιο, νιασίνη, βιταμίνη Β6, φώσφορο και ποτάσιο.

Μπανάνα

Οι ακατέργαστες μπανάνες είναι 75% νερό, 23% υδατάνθρακες , 1% πρωτεΐνη και περιέχουν αμελητέο λίπος. Σε μια ποσότητα 100 γραμμαρίων, οι μπανάνες παρέχουν 89 θερμίδες και είναι πλούσια πηγή βιταμίνης Β ₆ , που παρέχει το 31% της συνιστώμενης ημερήσιας αξίας και περιέχει μέτριες ποσότητες βιταμίνης C , μαγγανίου και διαιτητικών ινών. Καταναλώνεται συνήθως ωμή, αν και μπορεί να φαγωθεί και αποξηραμένη, σε στρογγυλές επίπεδες φέτες.

Πεπόνι

Το πεπόνι είναι μία εξαιρετική πηγή αντιοξειδωτικών ουσιών καθώς περιέχει βιταμίμη C σε υψηλά ποσοστά και βιταμίνη Α, βιταμίνη Β6 και κάλιο.

Καρπούζι

Το καρπούζι είναι 91% νερό , περιέχει 6% σάκχαρα, και έχει χαμηλή ποσότητα σε λίπος. Σε μερίδα 100 γραμμάρια, καρπούζι παρέχει 30 θερμίδες και χαμηλές ποσότητες βασικών θρεπτικών ουσιών. Μόνο η βιταμίνη C υπάρχει σε αισθητό περιεχόμενο στο 10% της ημερήσιας αξίας.

Πορτοκάλι

Όπως και με άλλα εσπεριδοειδή, ο πορτοκαλί πολτός του είναι μια εξαιρετική πηγή βιταμίνης C , που παρέχει το 64% της ημερήσιας αξίας σε μια μερίδα 100 g. Πολλά άλλα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά είναι παρόντα σε χαμηλές ποσότητες. Περιέχει επίσης σάκχαρα, κάλιο, ασβέστιο, φώσφορο και βιταμίνη Α.

Ροδάκινο

Το ροδάκινο περιέχει αρκετή ποσότητα βιταμίνης C, σάκχαρα και πρωτεΐνες.

Σύκο

Το σύκο ειναι μια πηγή ασβεστίου και ινών και περιέχουν βιταμίνες Α, Β και C. Καταναλώνονται νωποί ή ξεροί.

Φράουλα

Η φράουλα είναι πλούσια σε βιταμίνη C.

Δαμάσκηνο

Τα δαμάσκηνα είναι 31% νερό, 64% υδατάνθρακες , συμπεριλαμβανομένων 7% διαιτητικών ινών, 2% πρωτεΐνες και λιγότερο από 1% λίπος (πίνακας). Τα δαμάσκηνα είναι μια πλούσια πηγή βιταμίνης Κ (57% της ημερήσιας αξίας , DV) και μια μέτρια πηγή αρκετών βιταμινών Β και διατροφικών ορυκτών Το δαμάσκηνο είναι πλούσιο σε βιταμίνη C. Περιέχει επίσης βιταμίνη Α, ασβέστιο, κυτταρίνη και μαγνήσιο.

Πιπεριά

Η πιπεριά είναι πλούσια σε βιταμίνη C και βιταμίνη Α προσοχή να μην δώσουμε ποτέ καυτερή πιπεριά.

Καλαμπόκι

Το καλαμπόκι περιέχει υψηλή περιεκτικότητά σε καροτενοειδή και βιταμίνη C, είναι πλούσιο σε βιταμίνη Β και θρεπτικά συστατικά, όπως η θειαμίνη και η νιασίνη.

Σπανάκι

Το σπανάκι εχει μεγάλη περιεκτικότητα σε σίδηρο, β-καροτένιο βιταμίνες C, Ε και Κ, βιταμίνες του συμπλέγματος Β, σελήνιο, ψευδάργυρο, ασβέστιο, μαγνήσιο, χλωροφύλλη, άλατα ιωδίου και σαπωνίνες. Προσοχή κατα την περίοδο αναπαραγωγής γιατί απορροφά το αβσέστιο.

Σέσκουλο

Τα σέσκουλα όπως όλα τα σκούρα πράσινα λαχανικά είναι πλούσια σε β-καροτένιο, λουτεΐνη και ζεαξανθίνη τα οποία είναι ισχυρά αντιοξειδωτικά.

Μαρούλι

Το μαρούλι αποτελεί εξαιρετική πηγή βιταμίνης Κ, περιέχει σημαντική ποσότητα φυλλικού οξέος, καθώς και μικρότερα ποσά άλλων βιταμινών του συμπλέγματος Β και βιταμίνης C. Τέλος, τη θρεπτική αξία του μαρουλιού συμπληρώνουν οι φυτικές ίνες και ορισμένα πολύτιμα μέταλλα και ιχνοστοιχεία, όπως ο σίδηρος, το μαγγάνιο, το κάλιο, ο φώσφορος και το ασβέστιο.

Οτιδήποτε δίνουμε χριάζεται καλό πλύσιμο στέγνωμα και παντα με μέτρο στα πουλιά.

Πηγή – https://en.wikipedia.org/

https://en.wikipedia.org/wiki/Apple
https://en.wikipedia.org/wiki/Broccoli
https://en.wikipedia.org/wiki/Kiwifruit
https://en.wikipedia.org/wiki/Pear
https://en.wikipedia.org/wiki/Banana
https://en.wikipedia.org/wiki/Melon
https://en.wikipedia.org/wiki/Watermelon
https://en.wikipedia.org/wiki/Orange_(fruit)
https://en.wikipedia.org/wiki/Peach
https://el.wikipedia.org/wiki/Σύκο
https://en.wikipedia.org/wiki/Strawberry
https://en.wikipedia.org/wiki/Plum
https://el.wikipedia.org/wiki/Πιπεριά
https://el.wikipedia.org/wiki/Καλαμπόκι
https://en.wikipedia.org/wiki/Spinach
https://el.wikipedia.org/wiki/Σέσκουλο
https://en.wikipedia.org/wiki/Lettuce

Λιχουδιές της φύσης

tasos ziakos — Sat, 10 Jun 2017 19:56:00 +0000

Εδώ θα δείτε μερικές φυσικές πηγές βιταμινών που συναντάμε στη φύση.

Οι χρήσεις των βοτάνων και των μπαχαρικών είναι πολλές. Ο λόγος που τα προσθέτουμε στην διατροφή των καναρινιών μας είναι ώς μέτρο πρόληψης ασθενειών καθώς είναι αντιβακτηριακά, αντιμυκητιακά, αντιοξειδωτικά, ηπατοπροστατευτικά και λειτουργουν ώς ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος. Επίσης μπορούμε να τα εισάγουμε στην διατροφή των καναρινιων υπό τη μορφή σαν φρέσκο όπως ένα χορταρικό, αποξηραμένα σε μορφή σκόνης στην αυγοτροφή τους ή μεμονωμένα, σε υδατοδιαλυτό εκχύλισμα μή αλκοολούχο, ως αφέψημα αντί νερού, με εξάτμιση των αιθέριων ελαιών τους για την καταπολέμηση απο παθήσεις του αναπνευστικού συστήματος και σε εκχύλισμα τους σε ελαιόλαδο. Η συλλογή των βοτάνων είναι μια πολύ σημαντική διαδικασία και επηρεάζει άμεσα τη χημική σύστασή τους, άρα και τις θεραπευτικές ιδιότητές τους. Πάντοτε ο τρόπος συλλογής των βοτάνων εξαρτάται από το μέρος του φυτού που επιθυμούμε να πάρουμε. Ποτέ μη συλλέγετε μεγαλύτερες ποσότητες απ’ αυτές που χρειάζεστε. Τα φύλλα συλλέγονται πριν το φυτό ανθίσει, γιατί διαφορετικά χάνουν μέρος από το άρωμά τους. Οι σπόροι και οι βλαστοί αφού ανθίσει το φυτό. Τα αρωματικά φυτά πρέπει να μαζεύονται κατά τη διάρκεια του πρωινού (νωρίς το πρωί, εφόσον δεν υπάρχει υγρασία). Δεν μαζεύουμε ποτέ τα βότανα όταν βρέχει. Διαλέξτε μια ξηρή ημέρα. Μην ξεπατώνετε ποτέ τα βότανα. Μ’ ένα κοφτερό ψαλίδι κόψτε όσο σας χρειάζεται προσεκτικά έτσι ώστε να ξαναβλαστήσουν. Εκτός αν επιθυμείτε να συλλέξετε τις ρίζες του φυτού. Οι ρίζες συλλέγονται το φθινόπωρο, όταν το φυτό έχει σταματήσει τη μεγάλη παραγωγή φύλλων και ανθών. Ο πλέον συνηθισμένος τρόπος συντήρησης των βοτάνων είναι η αποξήρανση. Μερικά από τα καταλληλότερα βότανα για να τα αποξηράνετε, είναι η μαντζουράνα, η ρίγανη, το φασκόμηλο, η μέντα, η δάφνη, το θυμάρι και το δεντρολίβανο. Τα φυλλώδη βότανα, όπως ο βασιλικός, δυστυχώς τείνουν να χάνουν πολύ από τη γεύση και το χρώμα τους με την αποξήρανση. Η πιο απλή μέθοδος αποξήρανσης είναι να φτιάξετε μικρά, χαλαρά μπουκετάκια με τα βότανα και να τα κρεμάσετε ανάποδα σε μέρος που αερίζεται. Τα μπουκετάκια πρέπει να είναι μικρά, διαφορετικά ο αέρας δεν κυκλοφορεί ανάμεσα στο φύλλωμα και δεν είναι αρκετός για να αποξηράνει το κέντρο τους. Σκεπάστε με τουλουπάνι ή ένα λεπτό πανί για να μην γεμίσουν σκόνη. Η ξήρανση στα βότανα πρέπει να γίνεται σ’ ένα μέρος όπου η θερμοκρασία παραμένει σταθερή, ξηρή, ζεστή και με τον αέρα να «κυκλοφορεί» ώστε να αποφευχθεί η συγκέντρωση υγρασίας. Όσο πιο σύντομα γίνεται η ξήρανση, το αποτέλεσμα θα είναι σαφώς καλύτερο. Αποφύγετε τελείως την ξήρανση στον ήλιο, γιατί θα χάσουν το άρωμά και το χρώμα τους. Η θερμοκρασία στο δωμάτιο ξήρανσης πρέπει να είναι μεταξύ 20-31 Κελσίου. Τα άνθη των φυτών αποξηραίνονται ολόκληρα. Ο χρόνος που θα χρειαστεί για να αποξηρανθούν εξαρτάται πάντα από το βότανο. Τα πιο λεπτεπίλεπτα βότανα χρειάζονται 3-4 ημέρες, ενώ τα πιο ανθεκτικά (σκληρά), όπως το θυμάρι, η ρίγανη και το δεντρολίβανο, μπορεί να χρειαστούν 6-8 ημέρες. Μόλις αποξηρανθούν, αφαιρέστε τα φύλλα από τα κοτσάνια και τοποθετήστε τα σε αεροστεγή δοχεία. Πάντα να φυλάτε τα αποξηραμένα βότανα σε δροσερό και σκοτεινό μέρος, καθώς η ζέστη και το φως εξαφανίζουν γρήγορα τα αρωματικά χαρακτηριστικά τους. Η καλύτερη εποχή για να χρησιμοποιήσετε τα αποξηραμένα βότανα είναι εντός 6 μηνών από την αποξήρανσή τους. Μετά από τους 12 μήνες, αρχίζουν να χάνουν τα αρώματά τους.

Γλυστρίδα

Η γλυστρίδα είναι ένα φυτό με πολλές βιταμίνες, θεωρείται μια πολύ καλή πηγή Ωμέγα-3 λιπαρών οξέων, καθώς και βιταμίνης C, D, E και σιδήρου. (συνιστάται κατα την περίοδο της πτερόροιας)

Ραδίκη

Το ραδίκη, το μικρό αυτό φυτό είναι αρκετά πολύτιμο, πλούσιο σε βιταμίνη Α και C, σίδηρο, κάλιο, μαγγάνιο.τονωτικό του συκωτιού και του πεπτικού συστήματος.

Ζοχός

Ο ζοχός περιέχει πρωτεΐνες , σίδηρο, ασβέστιο, σκοποτελίνη, ασκορβικό οξύ, νιασίνη.

Τσουκνίδα

Η τσουκνίδα είναι ένα φυτό γεμάτο με πολύτιμες ιδιότητες όπως, περιεκτικότητα σε βιταμίνες Α, Β και C, σίδηρο και άλλα μέταλλα. Είναι ευεργετικό για το αίμα, λόγω των πλούσιων συστατικών του σε σίδηρο, ασβέστιο, κάλιο, νάτριο, κ.α.

Χαμολεύκη

Η χαμολεύκη είναι ένα βότανο με ευεργετικές ιδιότητες στο αναπνευστικό σύστημα, επίσης τα φύλλα του περιέχουν μεγάλη ποσότητα ψευδαργύρου.

Στελλάρια

Η στελλάρια είναι ένα από τα φυτά που προτιμούν τα καναρίνια, περιέχει σαπωνίνη, βιταμίνη C, νιασίνη, βιταμίνη Β1, Β2, Α, μέταλλα όπως μαγνήσιο, σίδηρο, ασβέστιο, κάλιο, ψευδάργυρο, φώσφορο, νάτριο, σελήνιο και πυρίτιο. Επίσης σημαντική είναι η περιεκτικότητα του φυτού σε λινολενικό οξύ.

Ρίγανη

Η ρίγανη είναι πολύ πλούσια σε φαινόλες η οποίες έχουν μεγάλες αντιοξειδωτικές, αντιμικροβιακές, αντιμυκητιακές ιδιότητες.

Λεβάντα

Η λεβάντα βοήθα τα πτηνά να αποβάλουν τα εσωτερικά και εξωτερικά ακάραια καθώς έχει εντομοαποθητικές ικανότητες. Το αιθέριο έλαιο το βάζουμε συνήθως μέσα στον ιονιστή για να δημιουργήσουμε ένα ευχάριστο και καθαρό περιβάλλον στο εκτροφείο μας.

Χαμομήλι

Το χαμομήλι μπορεί να χρησιμοποιηθεί αποξηραμένο στην αυγοτροφή με μορφή σκόνης ή σαν αφέψημα. Απολαυστικό, τονωτικό και ό,τι πρέπει για τις κρύες χειμωνιάτικες νύχτες ειδικά όταν αυτές συνοδεύονται και από συνάχι, το χαμομήλι είναι ένα ρόφημα με το οποίο μπορείτε να περάσετε το φετινό χειμώνα (κι όχι μόνο) κερδίζοντας από τα οφέλη του. Είναι ωφέλιμο απέναντι σε διάφορες φλεγμονές, συμπεριλαμβανομένων και των γαστρεντερικών μολύνσεων, φλεγμονών των ματιών ή του δέρματος, του εντέρου, των ελκών στο στόμα, της ουλίτιδας κ.ά. Το χαμομήλι έχει βρεθεί πως δρα ευεργετικά σε διάφορες καταστάσεις και παθήσεις, όπως στη νόσο του Crohn, τις αιμορροΐδες, το άσθμα, την επούλωση πληγών, ακόμη και στην οστεοπόρωση.

Σπαθόχορτο

Το σπαθόχορτο ή αλλιώς βάλσαμο μπορεί να χρησιμοποιηθεί αποξηραμένο στην αυγοτροφή με μορφή σκόνης ή σαν έλαιο σε μια πληγή, είναι ένα εξαιρετικό επουλωτικό και χρησιμοποιείται για την αντιμετώπιση μικρής έκτασης δερματικών φλεγμονών όπως τα ηλιακά εγκάυματα πρώτου βαθμού και οι μικρές πληγές.

Ρίγανη

Η ρίγανη μπορεί να χρησιμοποιηθεί αποξηραμένη στην αυγοτροφή με μορφή σκόνης ή αιθέριο έλαιό. Το αιθέριο έλαιό της προστατεύει απο βακτήρια, ιούς, μικρόβια, παράσιτα και μύκητες, επίσης είναι τονωτικό, αντισπασμωδικό, ευστόμαχο, αντιβηχικό, αποχρεμπτικό.

Μαλοτήρα

Η μαλοτήρα μπορεί να χρησιμοποιηθεί αποξηραμένη στην αυγοτροφή με μορφή σκόνης ή σαν αφέψημα. Δρα ως αντιφλεγμονώδες, βακτηριοστατικό, αντιοξειδωτικό, αντιμικροβιακό, ευστόμαχο, εφιδρωτικό, τονωτικό, αντιερεθιστικό και αντιαναιμικό. Βοηθά το πεπτικό σύστημα και δρα εναντίον των κρυολογημάτων. Είναι θερμαντικό, τονωτικό, διουρητικό και αποτοξινωτικό. Χρησιμοποιείται για τα κρυολογήματα και τις παθήσεις του αναπνευστικού καθώς επίσης για τις παθήσεις του ουροποιητικού λόγω της διουρητικής της δράσης.

Λουίζα

Η λουίζα μπορεί να χρησιμοποιηθεί αποξηραμένη στην αυγοτροφή με μορφή σκόνης ή σαν αφέψημα. Για προβλήματα του στομάχου και του πεπτικού συστήματος, όπως, δυσπεψία, μετεωρισμό, νευραλγίες και κολικούς του στομάχου και των εντέρων. Έχει χωνευτικές, ηρεμιστικές και τονωτικές του νευρικού συστήματος ιδιότητες. Σταματά τη διάρροια και την αιμορραγία. Βοηθά στο αδυνάτισμα, στην εξαφάνιση της κυτταρίτιδας και στην αποβολή των περιττών υγρών. Είναι εξαιρετικό φυτό, με σημαντικά οφέλη στη αποτοξίνωση του οργανισμού, στην αύξηση του μεταβολισμού και γενικά στην υγεία και συνολική ευεξία του οργανισμού. Είναι αντιπυρετικό. Βοηθάει στην αποτοξίνωση του οργανισμού. Το έλαιό της βοηθά τις πληγές να επουλωθούν.

Δίκταμο

Το δίκταμο μπορεί να χρησιμοποιηθεί αποξηραμένο στην αυγοτροφή με μορφή σκόνης ή σαν αφέψημα. Έχει αντισηπτική δράση, τονωτική και αντισπασμωδική. Χρησιμοποιείται για την επούλωση των τραυμάτων, ως καταπραϋντικό του πεπτικού συστήματος, καθώς και κατά της γρίπης και του κρυολογήματος. Δρα σπασμολυτικά και συμβάλει στην πρόληψη και στην αντιμετώπιση των κυκλοφορικών και καρδιολογικών προβλημάτων, ανακουφίζει από πονοκεφάλους, και στομαχικές διαταραχές. Ενεργεί επίσης, ως αντιδιαβητικό και εμμηναγωγό.

Δεντρολίβανο

Το δεντρολίβανο μπορεί να χρησιμοποιηθεί αποξηραμένο στην αυγοτροφή με μορφή σκόνης ή σαν αφέψημα. Είναι βότανο θερμαντικό, ξηρό, με δριμεία γεύση και πικρό. Η οσμή του πολύ δυνατή. Περιέχει μεγάλη ποσότητα αιθέριου ελαίου που λαμβάνεται με απόσταξη. Το βότανο περιέχει ακόμη αλκαλοειδή (ροσμαρισίνη), φλαβονοειδή (διοσμίνη η οποία είναι αποτελεσματικότερη από την ερυθρίνη για την τόνωση των τριχοειδών αγγείων και την μείωση της εξαγγείωσης αίματος από αυτά), τανίνες, πικρό στοιχείο και ρητίνες.

Αχίλλεια

Η αχχίλεα μπορεί να χρησιμοποιηθεί αποξηραμένη στην αυγοτροφή με μορφή σκόνης ή σαν αφέψημα. Φαρμακευτικά είναι αναγνωρισμένη και συστήνεται για την ανορεξία. Περαιτέρω χρησιμοποιείται η Αχιλλέα παραδοσιακά σε χρόνιες ηπατικές φλεγμονές, φλεγμονές του γαστρεντερικού συστήματος και των βλεννογόνων, στην επούλωση πληγών και σε φλεγμονές των γεννητικών οργάνων.

Θυμάρι

Το θυμάρι ειναι καλό για τις αντιβακτηριακές ιδιότητες.

Ότι δεν μπορούμε να βρούμε, απευθυνόμαστε σε ένα μαγαζι με πιστοποιημένα βιολογικά προιόντα.

Πηγή – en.wikipedia.org/wiki

https://el.wikipedia.org/wiki/Αντράκλα
https://el.wikipedia.org/wiki/Ταράξακος
https://el.wikipedia.org/wiki/Ζοχός
https://el.wikipedia.org/wiki/Τσουκνίδα
https://en.wikipedia.org/wiki/Stellaria_neglecta
https://el.wikipedia.org/wiki/Τσουκνίδα
https://el.wikipedia.org/wiki/Λεβάντα
https://el.wikipedia.org/wiki/Χαμομήλι
https://el.wikipedia.org/wiki/Βάλσαμο
https://el.wikipedia.org/wiki/Ρίγανη
https://el.wikipedia.org/wiki/Τσάι_του_βουνού
https://el.wikipedia.org/wiki/Λουίζα
https://el.wikipedia.org/wiki/Δίκταμο
https://el.wikipedia.org/wiki/Δενδρολίβανο
https://el.wikipedia.org/wiki/Αγριαψιθιά
https://el.wikipedia.org/wiki/Θυμάρι

Βιταμίνες

tasos ziakos — Sat, 10 Jun 2017 19:52:25 +0000

Οι βιταμίνες μπορούν να αναμιχθούν με το νερό, σύμφωνα με τις συμβουλές και τη δοσολογία αραίωσης του κάθε προϊόντος. Το νερό πρέπει πάντα να ανανεώνεται τουλάχιστον μία φορά την ημέρα. Κάποιες ελαιώδεις βιταμίνες μπορούν να αναμιχθούν με τους σπόρους σε ποσότητα όμως που θα καταναλωθεί εντός 24ώρου. Οι βιταμίνες σε σκόνη είναι άσκοπο να αναμιχθούν με σπόρους, διότι θα πεταχτούν με τα φλούδια. Μπορούν όμως να σκορπιούνται πάνω σε φρούτα ή αυγοτροφή. Οι βιταμίνες ρυθμίζουν τις διάφορες αντιδράσεις του μεταβολισμού ενώ άλλοι μεταβολίτες όπως τα λίπη, οι υδατάνθρακες και οι πρωτεΐνες χρησιμοποιούνται ως πρώτη ύλη αυτών των αντιδράσεων. Έλλειψη μιας βιταμίνης σταματάει τις ειδικές μεταβολικές εργασίες και μπορεί να αλλάξει τη μεταβολική ισορροπία στον οργανισμό. Οι υδατοδιαλυτές βιταμίνες συμμετέχουν στη μεταφορά ενέργειας και στο μεταβολισμό των πρωτεϊνών , των υδατανθράκων και των λιπών. Μερικές από τις λιποδιαλυτές βιταμίνες αποτελούν βασικό τμήμα των βιολογικών μεμβρανών και παίζουν σημαντικό ρόλο στη διατήρηση της λειτουργικής ακεραιότητας τους. Ορισμένες δρουν σε γενετικό επίπεδο και ελέγχουν τη σύνθεση ορισμένων ενζύμων. Παντελής ή μερική στέρηση μίας ή περισσότερων βιταμινών από τον οργανισμό προκαλεί διάφορες παθολογικές καταστάσεις (αβιταμίνωση ή υποβιταμίνωση). Σε ορισμένες περιπτώσεις παρατηρούνται διαταραχές του οργανισμού, εξαιτίας πολύ μεγάλων δόσεων βιταμινών (υπερβιταμινώσεις) που είναι αντίστοιχες με αυτές της παντελούς έλλειψης.

Υδατοδιαλυτές βιταμίνες

Οι υδατοδιαλυτές βιταμίνες περιλαμβάνουν τη βιταμίνη C και την ομάδα των βιταμινών Β. Είναι απλά μόρια που περιέχουν υδρογόνο, οξυγόνο και άνθρακα ενώ μερικά θείο, άζωτο και κοβάλτιο. Ο βαθμός διάλυσης τους στο νερό είναι διαφορετικός και αυτή η ιδιότητα επηρεάζει την απορρόφηση τους από το έντερο και στη συνέχεια την απέκκριση τους και την αποθήκευση τους στους ιστούς του οργανισμού. Στην ελεύθερη μορφή τους οι υδατοδιαλυτές βιταμίνες είναι ανενεργές και ενεργοποιούνται όταν συνδεθούν ενζυμικά. Αφού σχηματιστεί ένα ενεργό συνένζυμο πρέπει να συνδεθεί με το κατάλληλο συστατικό πρωτεΐνης έτσι ώστε να μπορέσουν να πραγματοποιηθούν οι διάφορες αντιδράσεις.

Λιποδιαλυτές βιταμίνες

Οι λιποδιαλυτές βιταμίνες εξαρτώνται από τα διατροφικά λιπαρά για την απορρόφηση και μεταφορά τους. Κατανέμονται σε 4 ομάδες Α,D , E και Κ. Οι βιταμίνες αυτές δεν προσφέρονται όλες από τροφικές πηγές και μερικές δημιουργούνται και συντίθενται από τους οργανισμούς.

Συνδεδεμένες με τα διατροφικά λιπαρά, απορροφώνται στον γαστρεντερικό σωλήνα. Στη συνέχεια κυκλοφορούν μέσω του λεμφικού συστήματος, ενσωματωμένες στις λιποπρωτεΐνες. Η απορρόφησή τους είναι μειωμένη σε τρόφιμα με χαμηλά λιπαρά (όπως το αποβουτυρωμένο γάλα), ακόμα και όταν έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε λιποδιαλυτές βιταμίνες. Επειδή οι λιποδιαλυτές βιταμίνες δεν αποβάλλονται από τον οργανισμό, αλλά αποθηκεύονται στο ήπαρ και στους λιπώδεις ιστούς, μπορεί με υπερβολική λήψη συμπληρωμάτων ή κατανάλωση ενισχυμένων τροφίμων η ποσότητά τους να ανέλθει σε τοξικά επίπεδα.

Η μονάδα μέτρησης των βιταμινών Α και D είναι η Διεθνής Μονάδα (IU, international unit) και βασίζεται σε μία καθορισμένη βιολογική δραστηριότητα. Η δραστηριότητα των βιταμινών Ε και Κ εκφράζονται σε μικρογραμμάρια (mg) όπως και στις υδατοδιαλυτές βιταμίνες .

Βιταμίνη Α

Εμπειρικές ονομασίες: Αξηροφθόλη, ρετινόλη

Η ύπαρξη της βιταμίνης αυτής αναγνωρίστηκε το 1913 και η χημική της φύση καθορίστηκε το 1933. Είναι βιταμίνη λιποδιαλυτή και βρίσκεται σε αφθονία στα ψάρια, στα αβγά των ψαριών και κυρίως στο ηπατέλαιο τους (μουρουνέλαιο). Ακόμα βρίσκεται στο βούτυρο, στο γάλα και στο ήπαρ διαφόρων ζώων. Στα διάφορα φυτά δεν βρίσκεται αυτούσια αλλά πολλά λαχανικά και φρούτα περιέχουν διάφορα συστατικά και χρωστικές, τα καροτένια, που μετατρέπονται σε βιταμίνη Α στον οργανισμό. Μία καλή πηγή βιταμίνης Α είναι το β-καροτένιο ή προβιταμίνη Α που βρίσκεται άφθονη στο καρότο. Η βιταμίνη Α καταστρέφεται όταν βρεθεί σε φως ή εκτεθεί στον ατμοσφαιρικό αέρα ή σε υψηλές θερμοκρασίες. Οι απαιτήσεις του ανθρώπινου οργανισμού σε βιταμίνη Α είναι περίπου 4-5000 ΙU την ημέρα που θεωρούνται μικρά ποσά. Μικρότερες ποσότητες δημιουργούν υποβιταμίνωση και έχουν συνέπειες κυρίως στην όραση. Στα βρέφη και στα παιδιά έλλειψη της βιταμίνης μπορεί να προκαλέσει την ασθένεια ξηροφθαλμία. Τα μάτια γίνονται πολύ ευαίσθητα στο φως, ενώ περιορίζεται ή και σταματά η έκκριση δακρύων, που τα υγραίνουν. Τα βλέφαρα κολλούν και φουσκώνουν, ενώ προκαλούνται αλλοιώσεις και μολύνσεις στον κερατοειδή χιτώνα του οφθαλμικού βολβού. Η ασθένεια θεραπεύεται με χορήγηση της βιταμίνης και ισορροπημένης δίαιτας πλούσιας σε πρωτεΐνες. Σημάδια έλλειψης της βιταμίνης είναι επίσης διάφορες αλλοιώσεις στον βλεννογόνο του στόματος, στον φάρυγγα και στις αναπνευστικές οδούς. Μπορεί, ακόμα, να οδηγήσει σε κακό σχηματισμό των δοντιών και σε ανεπαρκή αύξηση των οστών. Η υπερβολική δόση βιταμίνης Α με ποσότητες που υπερβαίνουν τα 100.000 ΙU την ημέρα, μπορεί να έχει πολύ δυσάρεστες συνέπειες. Τα συμπτώματα αυτής της υπερβιταμίνωσης, είναι: ναυτίες, ξήρανση του δέρματος, πτώση των μαλλιών, πόνος στα οστά, υπνηλία και υπερβολική κόπωση. Φαινόμενα υπερβιταμίνωσης Α είχαν παρατηρηθεί παλαιότερα σε κατοίκους της Αρκτικής, που κατανάλωναν συκώτι πολικής αρκούδας. Επίσης, η υπερβιταμίνωση μπορεί να προέλθει από υπερβολική χρήση βιταμινούχων σκευασμάτων.

Βιταμίνη Β1

Εμπειρικές ονομασίες: Θειαμίνη, ανευρίνη

Ανήκει στο σύμπλεγμα των βιταμινών Β και είναι υδατοδιαλυτή. Η θειαμίνη αναγνωρίστηκε ως βιταμίνη το 1912 και η δομή της αποσαφηνίστηκε το 1936. Βρίσκεται σε αφθονία στους σπόρους των δημητριακών και στη μαγιά της μπύρας. Η ημερήσια απαίτηση του οργανισμού είναι 1,5 mg .

Σήμερα η αβιταμίνωση Β1 είναι δύσκολη. Μπορεί να προέλθει από κατανάλωση αποφλοιωμένου ρυζιού ή από βλάβη της εντερικής απορρόφησης εξαιτίας εντερικών παθήσεων, όπως οι χρόνιες κολίτιδες. Ακόμα ο αλκοολισμός μπορεί να οδηγήσει σε αβιταμίνωση Β1. Η έλλειψη της βιταμίνης Β1 προκαλεί την ασθένεια μπέρι-μπέρι (ελλ. πολυνευρίτις), η οποία χαρακτηρίζεται από αλλοιώσεις των νεύρων, ατονία και δυσκαμψία των μελών και, στη συνέχεια, μυϊκή ατροφία και καρδιακή ανεπάρκεια. Σε περιπτώσεις ασθένειας μπέρι-μπέρι, η θειαμίνη, όταν ληφθεί από το στόμα ή υπό μορφήν ενέσεων, έχει ως αποτέλεσμα την γρήγορη βελτίωση του οργανισμού σε λίγες μέρες.

Βιταμίνη Β2

Εμπειρική ονομασία: Ριβοφλαβίνη

Μέλος του συμπλέγματος των βιταμινών Β, υδατοδιαλυτή. Είναι κίτρινη και, χημικά, αζωτούχος οργανική ένωση. Βρίσκεται σε αφθονία στο γάλα και στο ασπράδι του αβγού.

Η βιταμίνη Β2 λειτουργεί ως τμήμα των διαφόρων ενζυμικών συστημάτων που ασχολούνται με την οξείδωση των αμινοξέων και των υδατανθράκων. Αναγνωρίστηκε ως βιταμίνη το 1933 και η δομή της αποσαφηνίσθηκε το 1936.

Η ριβοφλαβίνη δεν δρα στην ελεύθερη μορφή της, αλλά μετά από πολύπλοκες διεργασίες που λαμβάνουν χώρα στον οργανισμό. Ένα ενήλικο άτομο χρειάζεται 1,3-1,7 mg βιταμίνης Β2 την ημέρα. Η έλλειψη της προκαλεί κοκκίνισμα και σκάσιμο των χειλιών, φλεγμονή της γλώσσας, οφθαλμικές διαταραχές καθώς και απολεπιστική φλεγμονή του δέρματος. Έλλειψη βιταμίνης Β2 μπορεί να παρουσιαστεί σε γυναίκες κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και της γαλουχίας.

Βιταμίνη Β3

Εμπειρική ονομασία: Νιασίνη, νικοτινικό οξύ

Γνωστότερη ως βιταμίνη PP και με τις ονομασίες νικοτινικό οξύ ή νικοτιναμίδιο Υδατοδιαλυτή και μέλος του συμπλέγματος Β. Ένα ενήλικο άτομο χρειάζεται 20 mg βιταμίνης Β3 την ημέρα. Η Β3 βρίσκεται άφθονη στις τροφές ζωικής προέλευσης, λίγο στις φυτικές και απουσιάζει από ορισμένες, όπως οι πατάτες, το λάδι, τα άλευρα αραβοσίτου και σίκαλης.

Η έλλειψή της προκαλεί την ασθένεια πελλάγρα εξ ου και η ονομασία της PP (pellagra preventive = πρόληψη πελλάγρας). Η ασθένεια αυτή εκδηλώνεται με δερματίτιδες και φυσαλίδες στο σώμα, διάρροιες, ναυτίες, εμέτους και, σε βαριές περιπτώσεις, οδηγεί στο θάνατο. Αναπτύσσεται κυρίως σε περιοχές όπου η διατροφή είναι φτωχή και μονότονη όπως σε πολλές περιοχές της Αφρικής. Η αβιταμίνωση αυτής της μορφής θεραπεύεται πολύ εύκολα με χορήγηση 500 mg νιασίνης.

Βιταμίνη Β4

Μέλος του συμπλέγματος Β. Πέρα από τη δράση της ως βιταμίνη ευνοεί και το σχηματισμό των λευκοκυττάρων. Βρίσκεται άφθονη στο κρέας και στο ψάρι και η παροχή της καλύπτει μερικές παθήσεις λευκοκυτταροπενίας. Σήμερα δεν κατατάσσεται πλέον στις βιταμίνες.

Βιταμίνη Β5

Εμπειρική ονομασία: Παντοθενικό οξύ

Ανήκει στο σύμπλεγμα των βιταμινών Β, βρίσκεται σε όλους τους ιστούς και είναι αναγκαία στο μεταβολισμό των υδατανθράκων. Στον άνθρωπο δεν έχει διαπιστωθεί αβιταμίνωση παντοθενικού οξέος, γιατί παράγεται συνθετικά από τη μικροβιακή χλωρίδα του εντέρου και η διάδοσή του στις τροφές είναι πολύ μεγάλη (γι’ αυτό πήρε και την ονομασία, από τη λέξη πάντοθεν). Η ημερήσια απαίτηση του ανθρώπινου οργανισμού είναι 10 mg.

Βιταμίνη Β6

Εμπειρικές ονομασίες: Πυριδοξίνη, αδερμίνη

Θρεπτικό συστατικό απαραίτητο στα ζώα και στους μικροοργανισμούς, υδατοδιαλυτή και μέλος του συμπλέγματος Β. Απομονώθηκε ως καθαρή μορφή βιταμίνης το 1938, βρίσκεται δε σε τρεις μορφές γνωστές με τις ονομασίες πυριδοξίνη, πυριδοξαμίνη και πυριδοξάλη. Λειτουργεί στο σχηματισμό των αμινοξέων και υπεισέρχεται σε ορισμένες διαδικασίες μεταβολισμού των λιπών και των υδατανθράκων. Ανευρίσκεται στα περισσότερα φυτά και τα ζώα, γι αυτό σπάνια παρατηρείται αβιταμίνωση Β6 στον άνθρωπο. Η έλλειψη της προκαλεί νευρολογικές διαταραχές, δερματίτιδα και γαστρεντερίτιδα.

Στα βρέφη η νευρολογική διαταραχή εκδηλώνεται με διάφορους σπασμούς και συμβαίνει όταν τρέφονται με υποκατάστατα ανθρώπινου γάλακτος. Όμως, ελέγχεται αμέσως με τη χορήγηση μικρής ποσότητας βιταμίνης.

Βιταμίνη C

Εμπειρική ονομασία: Ασκορβικό οξύ

Η πιο κοινά γνωστή από όλες τις βιταμίνες, η βιταμίνη C είναι υδατοδιαλυτή ουσία, που μοιάζει με υδατάνθρακα και λαμβάνει μέρος σε διαδικασίες του μεταβολισμού κυρίως των ζωικών οργανισμών. Απομονώθηκε από τα επινεφρίδια το 1928 από το βιοχημικό Ούγγρο νομπελίστα Άλμπερτ Ζεντ Γκιόργκι και αναγνωρίστηκε ως παράγοντας θεραπείας του σκορβούτου το 1932. Η ονομασία της ασκορβικό οξύ προέρχεται από την έκφραση αντισκορβουτική βιταμίνη, δηλαδή την βιταμίνη που θεραπεύει και προλαβαίνει το σκορβούτο.

Η βιταμίνη C έχει τεράστια σημασία για τον ανθρώπινο οργανισμό και είναι αναγκαία για τις διάφορες μεταβολικές λειτουργίες, όπως η σύνθεση του κολλαγόνου, η διατήρηση της σταθερότητας των αιμοφόρων αγγείων, το μεταβολισμό των αμινοξέων και της απελευθέρωσης των διαφόρων ορμονών στα επινεφρίδια. Οι ημερήσιες ανάγκες του ανθρώπου σε βιταμίνη C είναι μεγάλες και φτάνουν τα 70-80 mg. Τα φρέσκα λαχανικά και, κυρίως, τα εσπεριδοειδή είναι οι καλύτερες πηγές της βιταμίνης C, καθώς η βιταμίνη περιέχεται σε μεγάλη ποσότητα.

Η έλλειψη της C προκαλεί την ασθένεια σκορβούτο, γνωστή και ως «νόσος των ναυτικών», γιατί παλαιότερα στα πλοία οι ναυτικοί σε μεγάλα ταξίδια κατανάλωναν κονσέρβες και από τη διατροφή τους έλειπε εντελώς η κατανάλωση φρούτων και λαχανικών, με συνέπεια να εκδηλώνουν συχνά τη νόσο. Το σκορβούτο προκαλεί πρήξιμο και μάτωμα στα ούλα, βλάβες στα δόντια, υποδόρια αιματώματα, αιμορραγίες των ιστών και αναιμία. Η χορήγηση βιταμίνης C θεραπεύει εντελώς τη νόσο σε λίγες μέρες.

Με το κάπνισμα ένα μεγάλο μέρος της βιταμίνης C που υπάρχει στον οργανισμό καταστρέφεται, για αυτό συνιστάται οι καπνιστές να πίνουν πολλούς χυμούς πλούσιους στη βιταμίνη.

Η βιταμίνη C βελτιώνει την αγγειακή κυκλοφορία. Η ικανότητα των αιμοφόρων αγγείων να διαστέλλονται ως ανταπόκριση σε φυσιολογικά χημικά σήματα είναι ένα σημαντικό σημείο της αγγειακής υγείας το οποίο συχνά χάνεται στην υπέρταση και την αθηροσκλήρωση.

Mία μελέτη (Circulation, 9 Ιουνίου 1998) εξέτασε την αποτελεσματικότητα των εγχύσεων Βιταμίνης C στην αγγειοδιαστολή σε 47 ασθενείς με ιδιοπαθή υπέρταση και σε 35 νορμοτασικούς μάρτυρες με παρόμοια χαρακτηριστικά. Τα άτομα υποβλήθηκαν σε εγχύσεις ακετυλοχολίνης, που κανονικά προκαλεί διαστολή των υγιών αιμοφόρων αγγείων, τόσο με όσο και χωρίς εγχύσεις Βιταμίνης C. Σε υπερτασικούς ασθενείς, η αγγειακή ανταπόκριση στην ακετυλοχολίνη ήταν μειωμένη αλλά βελτιώθηκε με την έγχυση Βιταμίνης C. Οι μάρτυρες είχαν φυσιολογική ανταπόκριση στην ακετυλοχολίνη η οποία δεν μεταβλήθηκε με τη Βιταμίνη C. Σε περαιτέρω πειράματα, ένας αναστολέας της σύνθεσης μονοξειδίου του αζώτου εμπόδισε την ανταπόκριση στη Βιταμίνη C σε υπερτασικούς ασθενείς, γεγονός που υποδηλώνει ότι οι επιδράσεις της βιταμίνης λαμβάνουν χώρα με τη μεσολάβηση των επιδράσεων στο μεταβολισμό του μονοξειδίου του αζώτου”. Αυτά τα δεδομένα συμφωνούν με την υπόθεση ότι η βιταμίνη C μπορεί να βελτιώνει την αγγειακή λειτουργία αναστέλλοντας τις επιδράσεις των ελεύθερων ριζών οξυγόνου στο μονοξείδιο του αζώτου. Ανεξάρτητα από το ποιος είναι ο μηχανισμός, τα ευρήματα υποστηρίζουν την ολοένα περισσότερο αποδεκτή τακτική της καθημερινής χρήσης πολυβιταμινούχων σκευασμάτων.

Βιταμίνη D

Εμπειρική ονομασία: Χοληκαλσιφερόλη, Αντιρραχιτική βιταμίνηΣτην πραγματικότητα πρόκειται για σύμπλεγμα δύο βιταμινών, D2 και D3. Χημικά είναι δύο λιποδιαλυτές αλκοόλες που σχηματίζονται από την υπεριώδη ακτινοβολία (ηλιακό φως) επί των στερολών που υπάρχουν στο ανθρώπινο δέρμα. Η βιταμίνη D2 προέρχεται από την εργοστερόλη, που απαντάται σε μύκητες και ιδιαίτερα σε αυτούς του γένους Claviceps από τους οποίους και απομονώθηκε. Οι στερόλες αυτές είναι η προβιταμίνη 7-δεϋδροχοληστερόλη και η εργοστερόλη. Η υπεριώδης ακτινοβολία μετατρέπει την 7-δεϋδροχοληστερόλη σε βιταμίνη D3 και την εργοστερόλη σε βιταμίνη D2. Η βιταμίνη D3 είναι αρκετά πιο αποτελεσματική στο να αυξάνει τα επίπεδα αίματος 25(OH)D από την D2. Αφού οι δύο βιταμίνες σχηματιστούν, μία αντίδραση, που πραγματοποιείται στο ήπαρ, τις μετατρέπει σε ενώσεις που συμμετέχουν στη μεταβολική απόθεση του ασβεστίου.

Χημική δομή χοληκαλσιφερόλης

Παρόλο που το χειμώνα η ηλιακή ακτινοβολία δεν επαρκεί για το σχηματισμό βιταμίνης D στις περιοχές βορειότερα από τον 37ο βόρειο παράλληλο και νοτιότερα από τον 37ο νότιο παράλληλο, είναι δυνατή η αποθήκευσή της στο συκώτι. Η επαρκής έκθεση σε ηλιακή ακτινοβολία UV-B εμποδίζεται επίσης από το γυαλί, τα ρούχα, τη χρήση αντηλιακών, την ατμοσφαιρική ρύπανση και τη συννεφιά. Κάτω από τις συνθήκες αυτές μπορεί να δίνεται η βιταμίνη ως συμπλήρωμα διατροφής. Παλαιότερα δινόταν με το μουρουνέλαιο αλλά η άσχημή του γεύση προέτρεψε στη παρασκευή άλλων σκευασμάτων, κυρίως μικρών καψουλών. Η προσθήκη βιταμίνης D στις τροφές, και κυρίως στο γάλα, είναι σημαντικό “όπλο” κατά της ραχίτιδας στα εύκρατα και ψυχρά κλίματα.

Η αβιταμίνωση D, ασυνήθης πλέον στο δυτικό κόσμο, αλλά συχνή στον αναπτυσσόμενο κόσμο, στην Αφρική, την Ασία, και την Ν. Αμερική, προκαλεί στα παιδιά ραχίτιδα λόγω διαταραχής μεταβολισμού του ασβεστίου και του φωσφόρου, με αποτέλεσμα τα οστά να γίνονται μαλακά, ευλύγιστα και υφίστανται, λόγω μειωμένης ακαμψίας, χαρακτηριστικές παραμορφώσεις. Η διαταραχή αυτή του οργανισμού είναι ασυνήθιστη σε τροπικές περιοχές όπου οι άνθρωποι είναι εκτεθειμένοι στον ήλιο και στις αρκτικές περιοχές, όπου καταναλώνονται πολλά ψάρια. Η έλλειψη βιταμίνης D ανιχνεύεται από απλή εξέταση αίματος 25(OH)D.

Η υπερβολική κατανάλωση προβιταμινών D μπορεί να προκαλέσει μη άμεσα σχετιζόμενες παρενέργειες στον οργανισμό όπως η αύξηση του ασβεστίου.

Βιταμίνη Ε

Εμπειρική ονομασία: Τοκοφερόλη

Η βιταμίνη Ε είναι λιποδιαλυτή οργανική ένωση. Βρίσκεται κυρίως στο έλαιο ορισμένων φυτών, όπως το σιτάρι που είναι ιδιαίτερα πλούσια πηγή. Έχει ανακαλυφθεί ένας αριθμός ενώσεων που διαθέτουν παρόμοια λειτουργικότητα με τη βιταμίνη Ε , λέγονται τοκοφερόλες και διακρίνονται με τα γράμματα του ελληνικού αλφαβήτου α, β, γ, δ, ε, ζ και η. Η πιο σημαντική είναι η α τοκοφερόλη.

Η αβιταμίνωση Ε προκαλεί στείρωση, τόσο στον άνδρα όσο και στη γυναίκα, καθώς και βλάβες των ιστών, ιδιαίτερα του νευρικού και του μυϊκού. Στον άνθρωπο πραγματική αβιταμίνωση Ε είναι πολύ δύσκολο να εμφανιστεί, λόγω της διάδοσης της στα φυτά. Βιταμίνη Ε χορηγείται θεραπευτικά σε περιπτώσεις συχνών αποβολών (εξ ου και “τοκοφερόλη”) καθώς και μυϊκής δυστροφίας με πολύ καλά αποτελέσματα. Υπάρχουν μελέτες, που απέδειξαν ότι η βιταμίνη Ε μπορεί να βοηθήσει στην παράταση της ζωής, αφού επιβραδύνει τη καταστροφή των βιολογικών μεμβρανών.

Οι ημερήσιες ανάγκες για τον άνθρωπο φαίνεται ότι είναι γύρω στα 15 mg.

Βιταμίνη F

Η βιταμίνη αυτή αποδίδεται σε ακόρεστα λιπαρά οξέα και μερικά από τα παράγωγα τους. Στον άνθρωπο δεν χρειάζεται η παρουσία αυτών των ουσιών. Η βιταμίνη F και οι ιδιότητες της δεν είναι ιδιαίτερα γνωστές. Πιστεύεται πάντως ότι ορισμένες δερματοπάθειες ελαφριάς μορφής οφείλονται στην έλλειψη αυτής της βιταμίνης.

Βιοτίνη (Βιταμίνη Η ή Β7)

Έχει καταχωρηθεί στην ομάδα των βιταμινών Β υπό την ονομασία Β7 και είναι πλέον γνωστότερη με την ονομασία βιοτίνη. Πρόκειται για κρυσταλλική αζωτούχο οργανική ένωση διαλυτή στο νερό και την αλκοόλη αλλά αδιάλυτη στους άλλους οργανικούς διαλύτες. Είναι από τις πιο παλιές γνωστές βιταμίνες και απομονώθηκε στην αρχή ως παράγοντας μικροβιακής αύξησης. Το 1927 ανακαλύφθηκε ότι η προσθήκη ωμού ασπραδιού σε θρεπτική δίαιτα μπορεί να προκαλέσει ασθένεια. Αυτό συμβαίνει γιατί το ασπράδι περιέχει μια πρωτεΐνη, την αβιδίνη, η οποία παρεμποδίζει την αποτελεσματική δράση της βιοτίνης. Η βιοτίνη είναι πολύ διαδεδομένη στα φυσικά προϊόντα και οι πλουσιότερες πηγές της είναι το μοσχαρίσιο συκώτι, τα φιστίκια, η σοκολάτα και τα αβγά. Οι ημερήσιες ανάγκες του οργανισμού είναι 100 mg περίπου. Η έλλειψη της από τον οργανισμό είναι αρκετά σπάνια αλλά εάν συμβεί τότε προκαλεί στον άνθρωπο δερματίτιδα, γαστρεντερίτιδα και μυϊκούς πόνους.

Βιταμίνη Κ

Εμπειρική ονομασία: Φυλλοκινόνη

Σύμπλεγμα βιταμινών γνωστό και με την ονομασία ναφθοκινόνη. Από το σύμπλεγμα αυτό γνωστές είναι η Κ1 ή φυλλοκινόνη που βρίσκεται στα φυτά και αναγνωρίστηκε το 1939, η Κ2 (μεναδιόνη), μια σχετικά ενεργός ένωση και λαμβάνεται από ψάρια που βρίσκονται σε αποσύνθεση και η Κ3 που είναι συνθετικής προέλευσης.
Η βιταμίνη Κ αποτελεί προσθετική ομάδα ενζύμου απαραίτητου για τη σύνθεση στο ήπαρ της προθρομβίνης και των παραγόντων πήξης του αίματος. Στον άνθρωπο μπορεί να υπάρξει έλλειψη μετά από λήψη διαφόρων φαρμάκων που αναστέλλουν την αύξηση των βακτηρίων που συνθέτουν τη βιταμίνη. Επίσης μπορεί να συμβεί έλλειψη της βιταμίνης από παθολογικά αίτια. Στη περίπτωση αυτή παρατηρείται διαταραχή της πηκτικότητας του αίματος και εσωτερική αιμορραγία που όμως αντιμετωπίζεται με χορήγηση βιταμίνης Κ. Πηγές βιταμίνης Κ για τον ανθρώπινο οργανισμό είναι τα φύλλα των φυτών και η μικροβιακή χλωρίδα του εντέρου, που συνθέτει σε ικανοποιητικές ποσότητες τη βιταμίνη αυτή.

Πηγή – https://el.wikipedia.org/wiki/Βιταμίνη

Κατανάλωση νερού

tasos ziakos — Sat, 10 Jun 2017 19:50:00 +0000

Το καθαρό πόσιμο νερό πρέπει να είναι πάντα στη διάθεση του καναρινιού. Σε ζεστό
περιβάλλον ακόμα κι ένα 8ωρο χωρίς νερό, μπορεί να είναι μοιραίο. Αν το πουλί μείνει για
μεγάλο διάστημα χωρίς νερό, τότε του χορηγούμε νερό με ζάχαρη ή δεξτρόζη (σε μια
ποτίστρα ένα κουταλάκι) και όχι σκέτο νερό, γιατί υπάρχει περίπτωση να το χάσουμε.
Δε χρησιμοποιούμε ανοιχτά, μεγάλα και βαθιά σκεύη, γιατί αν πέσει μέσα ένα πουλί και
μετά δε μπορεί να αναρριχηθεί, παγιδεύεται και πνίγεται. Οι κλασικές ποτίστρες τύπου
«σωλήνα», είναι ασφαλής τρόπος να παρασχεθεί το νερό. Πρέπει να είναι με όσο το δυνατό
μικρότερη ποτίστρα για να μη μπορούν να πλένονται εκεί τα πουλιά, ρυπαίνοντας το νερό.
Καλύτερες απ’ όλους του τρόπους για την παροχή νερού στα καναρίνια είναι οι ποτίστρες
τύπου μπίλιας, όπως των χάμστερς, αλλά θα πρέπει το πουλί να μάθει πρώτα να βρίσκει σε
αυτή το νερό και μετά να την αφήσουμε αποκλειστική.
Το νερό πρέπει να αντικαθίσταται καθημερινά αν είναι δυνατόν, διότι τα πουλιά το
λερώνουν με τσόφλια και τροφές, καθιστώντας το επικίνδυνο για εντερικά.

Μείγμα σπόρων ανά περίοδο

tasos ziakos — Sat, 10 Jun 2017 19:46:52 +0000

Mείγμα σπόρων ( Προετοιμασία – Αναπαραγωγή και κρύοι μήνες )

Κεχρί 70%
Βρώμη 10%
Κανναβούρι 10%
Περίλλα 3% ( καφέ και λευκήείναι το ίδιο )
Λινάρι 3%
Νίζερ 2%
Σουσάμι 2%

Mείγμα σπόρων ( Πτερόροια )

Κεχρί 75%
Βρώμη 10%
Κανναβούρι 10%
Λινάρι 2%
Περίλλα 2%
Σουσάμι 1%

Mείγμα σπόρων ( Συντήρηση )

Κεχρί 80%
Βρώμη 10%
Κανναβούρι 6%
Περίλλα 2%
Λινάρι 2%

Mείγμα σπόρων ( Για όλο το χρόνο )

Κεχρί 82 %
Νίζερ 12 %
Λιναρόσπορο 3 %
Κανναβούρι 3 %

Mείγμα σπόρων ( Διαγωνισμοί )

Κατα την περίοδο των διαγωνισμών εάν ειναι θεμιτό, χρησιμοποιούμε το εκάστοτε μείγμα του συλλόγου όπου είμαστε πρόθυμοι να συμμετέχουμε.

Επίσης μπορούμε να προσθέσουμε στην διατροφή των καναρινιών μας, σπόρους υγείας (Κια-Καμελίνα και Φονιοπαντυ) λόγο του μικρού μεγέθους που έχουν, για καλύτερα αποτελέσμετα τα δίνουμε σε ξεχωριστές ταΐστρες

Ποιότητα σπόρων το Α και το Ω.

Σπόροι με δυνατότητα φυτρικότητας φρέσκοι.
Σπόροι που δεν μένουν στην επιφάνεια του νερού.
Σπόροι που μυρίζουν χωράφι.
Σπόροι που εκτός πιστοποίηση μικροβιαλού φορτίου, έχουν και πιστοποίηση για μη ύπαρξη μυκητισιακού φορτίου και μυκοτοξινών.

Σωστή παροχή σπόρων.

Λάθος η παροχή σπόρων σε μεγάλη ποσότητα για πολλές ημέρες σε όλα τα είδη πουλιών.
Μετρημένη η ποσότητα ανα πουλι ( ένα κουταλάκι του γλυκού )
Δεν πετάμε το υπόλοιπο αλλά συμπληρώνουμε.
Στα ιθαγένή πάντοτε επαρκής ποσότητα σπόρων ( όχι απεριόριστη )
Όταν χαλάει ο καιρός το φθινόπωρο, πάντα ενισχυμένο μείγμα στα πουλία ( πρίν χαλάσει ) και μια ταιστρα διαθέσιμη ανά πουλί για να μην υπάρχουν στρεσσαρίσματα.

Σπόροι σε ημιώριμη μορφή απο την φύση.

Παροχή φρέσκων ( ζωντανών σπόρων ) με υψηλή θρεπτική αξία.
Απασχόληση των πουλιών με αντιστρεσσογόνα δράση.
Παροχή πηγών φυσικών χρωστικών.
Παροχή σπόρων με γνωστές και άγνωστες φαρμακευτικές ιδιότητες.

Αυγοτροφή

tasos ziakos — Sat, 10 Jun 2017 19:44:47 +0000

Οι αυγοτροφές που μπορούμε να δώσουμε στα καναρίνια μας διαχωρίζονται σε ξηρού τύπου, πατεε και ουδέτερη. Η χορήγηση τους εξαρτάται απο ποιά διατροφική περιόδο βρισκόμαστε και τί ανάγκες έχουν τα καναρίνια μας. Επίσης μπορούμε να δημιουργήσουμε μια δικιά μας σπιτική αυγοτροφή σαν βασική αυγοτροφή ή σε συνδυασμό με έτοιμα σκευάσματα του εμπορίου.

Αυγό

tasos ziakos — Sat, 10 Jun 2017 19:42:19 +0000

Η χορήγηση αυγών στα καναρίνια

Κάθε μέρα τα πουλιά πρέπει να παίρνουν τρόφιμα πλούσια σε πρωτεΐνες. Οι
περισσότεροι εκτροφείς χρησιμοποιούν το τεμαχισμένο σφιχτοβρασμένο αυγό κότας ή την
έτοιμη αυγοτροφή του εμπορίου ή ένα μίγμα των δύο. Κατά την εποχή της αναπαραγωγής
και της πτερόρροιας τα καναρίνια έχουν ανάγκη το αυγό στη διατροφή τους. Τότε τους
βάζουμε περίπου ¼ καλά βρασμένου αυγού με το τσόφλι, ανά ζευγάρι, στις ειδικές γι’ αυτό
αυγοθήκες. Συνήθως τα πουλιά το τρώνε με όρεξη και αδειάζουν την αυγοθήκη πλήρως.
Ειδάλλως επιλέγουν μόνο τα μέρη του αυγού που αυτά προτιμούν. Σε άλλες εποχές του
έτους, περίπου μισό-κουταλάκι του γλυκού ανά πουλί μέρα παρά μέρα. Προσοχή πρέπει να
δοθεί στο γεγονός ότι το αυγό χαλά γρήγορα και ειδικά κατά τους θερινούς μήνες, οπότε
πρέπει μετά από δυο ώρες το πολύ, να αποσύρουμε τα υπολείμματα από το κλουβί.

Ανάγκες καναρινιών σε βιταμίνες

tasos ziakos — Sat, 10 Jun 2017 07:52:33 +0000

Οι βιταμίνες είναι απαραίτητες για την διατήρηση ενός ζωντανού οργανισμού, ο οποίος δεν είναι σε θέση να τις συνθέσει. Δρουν ακόμη και όταν είναι σε πολύ μικρές ποσότητες. Η δράση τους έγκειται στην ρύθμιση της μεταβολικής διαδικασίας και των ενεργειακών μετατροπών που συμβαίνουν στον οργανισμό.

Στα αναπτυσσόμενα πουλιά (νεοσσοί) οι ανάγκες υπολογίζονται ανά 100 γρ. τροφής.

Στα ενίλικα πουλιά (συντήρηση και αναπαραγωγή), οι ποσότητες υπολογίζονται ανά 25 γρ. του σωματικού τους βάρος.

Τα σποροφάγα πουλιά έχουν μικρότερες απαιτήσεις σε βιταμίνες απο τα εντομοφάγα.

Καρύδια Βραζιλίας

tasos ziakos — Fri, 19 May 2017 23:28:10 +0000

Ευεργετικές ιδιότητες:

Eίναι πολύ καλή πηγή πρωτεϊνών και σεληνίου, που έχει αντιοξειδωτικές ιδιότητες.

Διατροφικά στοιχεία Ποσότητα ανά 100 g

Θερμίδες (kcal) 655
Λιπίδιο 66 g
Χοληστερόλη 0 mg
Νάτριο 3 mg
Κάλιο 659 mg
Υδατάνθρακες 12 g
Φυτικές ίνες 8 g
Ζάχαρη 2,3 g
Πρωτεΐνη 14 g
Βιταμίνη A 0 IU
Βιταμίνη C 0,7 mg
Ασβέστιο160 mg
Σίδηρος 2,4 mg
Βιταμίνη D 0 IU
Βιταμίνη B6 0,1 mg
Βιταμίνη B12 0 µg
Μαγνήσιο 376 mg