diseases – TIMBRADO ESPANOL

Ασθένειες καναρινιών

tasos ziakos — Sat, 13 May 2017 21:16:00 +0000

Τα καναρίνια όπως και όλα τα μικρά ωδικά πτηνά πάσχουν από ασθενείς παρεμφερείς είτε είναι οικόσιτα είτε ελεύθερα στην φύση, ειδικοί κτηνίατροι ορνιθολόγοι αλλά και εκτροφείς ωδικών πτηνών τις έχουν καταγράψει και έχουν προσπαθήσει για τις αντιμετωπίσουν. Βέβαια ο οργανισμός ενός πτηνού που ζυγίζει 17-50 γραμμάρια το πολύ, είναι ένας πολύ ευάλωτος οργανισμός και δεν μας αφήνει πολλά περιθώρια αντιμετώπισης της ασθένειας εάν δεν την αντιληφθούμε έγκαιρα. Κυρίως θα πρέπει να λαμβάνουμε προληπτικά μέτρα για να τις καταπολεμούμε ξέροντας και έχοντας υπόψη μας το τι τις προκαλεί και πως θα μπορέσουμε να βοηθήσουμε τα πτηνά μας.

Μια από τις σημαντικότερες ευθύνες της κατοχής κατοικίδιων ζώων είναι να αναγνωρίζετε πότε το ζώο σας είναι άρρωστο. Οι περισσότεροι άνθρωποι μπορούν να πουν πότε τα σκυλιά και οι γάτες τους είναι άρρωστα, αλλά η ασθένεια στα πουλιά δεν αναγνωρίζεται εύκολα. Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι ειδικευμένοι στα πτηνά κτηνίατροι, είναι ότι ώσπου να φέρνει ένας ιδιοκτήτης το άρρωστο πουλί του στο κτηνιατρείο, η ασθένεια βρίσκεται ήδη σε πολύ προχωρημένο στάδιο, καθιστώντας την θεραπεία δύσκολη, εάν όχι αδύνατη.

Η αδυναμία αναγνώρισης της ασθένειας στα πουλιά δεν οφείλεται στην αμέλεια των ιδιοκτητών αλλά μάλλον στην άγνοια των υπόπτων συμπτωμάτων στην αρχή της ασθένειας, τα οποία όταν διαγνωστούν αμέσως συντελούν στην αποτελεσματική θεραπεία. Καθένας μπορεί να πει ότι ένα πουλί στον πάτο του κλουβιού, με ανακατωμένα φτερά και μισόκλειστα μάτια είναι πράγματι πολύ άρρωστο. Ο σκοπός αυτού του κειμένου, είναι να περιγραφούν τα πρώτα σημάδια της ασθένειας στα κατοικίδια πουλιά έτσι ώστε να μπορείτε καλύτερα να τα αναγνωρίσετε. Τα πουλιά κρύβουν τις ασθένειές τους πολύ καλά δεδομένου ότι είναι μέρος της φυσικής τους άμυνας. Ένα πουλί που είναι εμφανώς άρρωστο στη φύση, δέχεται αρπακτικές επιθέσεις ή παρενοχλείται από άλλα πουλιά. Επομένως, ένα πουλί που είναι άρρωστο και αναστατωμένο καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας, μπορεί να αναστυλωθεί όταν μπει κάποιος μέσα το δωμάτιο σε μια προσπάθεια να κρύψει την ασθένειά του. Όταν τα πουλιά δεν μπορούν πλέον να κρύψουν αποτελεσματικά την ασθένειά τους, είναι συνήθως σοβαρά άρρωστα.

Πολλοί άνθρωποι θεωρούν ότι τα πουλιά είναι ευπαθή πλάσματα και το παραμικρό ρεύμα αέρα θα μπορούσε να αποδειχθεί μοιραίο. Τα πουλιά όμως είναι πολύ σκληραγωγημένα και ανθεκτικά όπως επίσης και οποιοδήποτε άλλο ζώο. Δυστυχώς, το πουλί που “αρρώστησε ξαφνικά και πέθανε” ήταν πιθανώς άρρωστο για κάποιο χρονικό διάστημα, τόσο που ακόμη και το υγιέστερο πουλί θα υπέκυπτε τελικά. Παρακάτω περιγράφονται μερικά βασικά σημάδια που βοηθούν στην αξιολόγηση και εκτίμηση της κατάστασης της υγείας ενός πουλιού. Το μυστικό της επιτυχίας είναι να αναπτυχθεί μια αίσθηση για το τι είναι “φυσιολογικό” για το πουλί σας. Αφού εξοικειωθείτε με την φυσιολογική δραστηριότητα, συμπεριφορά, όρεξη, κ.λπ., οι όποιες αλλαγές από τον κανόνα μπορούν να χρησιμεύσουν ως πρόωρη ένδειξη ασθένειας.

Γενική εμφάνιση

Πτέρωμα

Ένα υγιές πουλί πρέπει να έχει λαμπερά μάτια και να είναι ζωηρό με καθαρά, καλοφτιαγμένα γυαλιστερά φτερά, σφιγμένα πάνω στο σώμα. Τα άρρωστα πουλιά έχουν συνήθως “φουσκωμένα” τα φτερά τους για μεγάλες χρονικές περιόδους. Όταν ένα πουλί “φουσκώνει” σημαίνει συνήθως ότι κρυώνει και με τον τρόπο αυτό παγιδεύει την θερμότητα του σώματος, δημιουργώντας ένα στρώμα θερμού αέρα γύρω του. Το πουλί κλείνει επίσης τα μάτια του παίρνοντας μια νυσταλέα μορφή. Τα πουλιά που κουρνιάζουν στον πάτο του κλουβιού και είναι πολύ “φουσκωμένα”, είναι σοβαρά άρρωστα. Τα βρώμικα άτακτα φτερά, μπορεί να είναι μια ένδειξη ελλιπούς αυτοπεριποίησης εξαιτίας κάποιας ασθένειας, τραυματισμών εξαιτίας κακών συνθηκών στέγασης ή “συναισθηματικής έντασης”. Το λέκιασμα των φτερών επάνω από τα ρουθούνια, είναι ένδειξη ρινίτιδας (ρινική καταρροή). Η συγκόλληση μεταξύ των φτερών, εμφανίζεται συνήθως μετά από εμετό. Τα φτερά γύρω από τον πρωκτό, πρέπει να είναι καθαρά. Η ύπαρξη περιττωμάτων στη γύρω περιοχή, θα μπορούσε να είναι μια ένδειξη εντερικής μόλυνσης

Στάση

Το πουλί πρέπει να διατηρεί μια ορθή θέση στο κλαδί, το βάρος του να κατανέμεται ομοιόμορφα στα πόδια, οι άκρες των φτερών να διασχίζουν κατά μήκος την πλάτη και τα φτερά της ουράς να διατηρούν μια ευθεία γραμμή με την πλάτη. Τα άρρωστα πουλιά “κάθονται” είτε με το ένα, είτε με τα δύο φτερά γερμένα και με την ουρά να κατευθύνεται προς τα κάτω. Ένα πουλί που κατευθύνει την ουρά του προς τα κάτω, μπορεί να έχει αναπνευστικό ή κοιλιακό πρόβλημα (μόλυνση). Μπορεί επίσης για τον ίδιο λόγο, να τινάζει νευρικά την ουρά του πάνω κάτω. Η αστάθεια ή η χαμηλή στάση στο κλαδί, είναι σημάδια ασθένειας. Ένα πουλί με σοβαρή αναπνευστική ή κοιλιακή ασθένεια, μπορεί να διατηρεί μια οριζόντια θέση στο κλαδί. Η ανησυχία, η μετατόπιση του σωματικού βάρους ή η στήριξη στο ένα πόδι, μπορεί να δείχνει πόνο ή δυσκινησία λόγω ασθένειας ή τραυματισμού. Στα παπαγαλάκια η παράλυση ή η αδυναμία σε ένα πόδι μπορεί να οφείλεται σε όγκους στα νεφρά.

Συμπεριφορά

Οι αλλαγές στη συμπεριφορά των πουλιών μπορούν να οφείλονται σε κάποιο πρόβλημα. Η μειωμένη δραστηριότητα, ένα πουλί που δεν είναι πλέον εύθυμο, που τραγουδάει λιγότερο ή και καθόλου, μπορεί να είναι πρόωρες ενδείξεις ασθένειας. Οι αλλαγές στην προσωπικότητα μπορούν επίσης να παρέχουν πρόωρες ενδείξεις, όπως η επιθετικότητα, η ξαφνική αλλαγή ενός φιλικού πουλιού που γίνεται επιθετικό/οξύθυμο και θέλει να παραμείνει μόνο.Ράμφος

Το ράμφος αναπτύσσεται συνεχώς και με την φυσιολογική δραστηριότητα θα πρέπει να φθείρεται. Εάν αυτό δεν συμβαίνει και το ράμφος εξακολουθεί να αναπτύσσεται τότε θα πρέπει να το περιποιείστε. Εντούτοις, η αλλαγή στην ποιότητα του ράμφους ή η ξαφνική γρήγορη και ανώμαλη αύξησή του, θα μπορούσε να είναι ένδειξη ασθένειας. Παραδείγματος χάριν, στην αύξηση του λίπους στο ήπαρ (κυρίως στα παπαγαλάκια που τρώνε μόνο σπόρους) το ράμφος υπεραναπτύσεται και εμφανίζονται μαύρα/καφετιά σημάδια σε αυτό, καθώς επίσης και στα νύχια. Επομένως, να μην επαναπαύεστε στη σκέψη ότι ένα υπεραναπτυγμένο ράμφος οφείλεται μόνο “στην μη χρησιμοποίηση σουπιοκόκκαλου”. Πάντα να ελέγχετε για οποιαδήποτε ασυνήθιστα σημάδια, απολέπιση ή αλλοίωση του σχήματος.

Πόδια

Οι μολύνσεις των ποδιών εμφανίζονται παρά τις προφυλάξεις. Πληγές πίεσης στο κατώτατο σημείο των ποδιών μπορούν να αναπτυχθούν από ακατάλληλα “ξυλάκια”. Διατηρείτε τα καθαρά και χρησιμοποιείτε διαφορετικά μεγέθη. Εάν παρατηρήσετε στήριξη στο ένα πόδι, ερυθρότητα, πρήξιμο, χωλότητα ή πληγές στα πόδια, θα πρέπει να υπάρξει άμεση κτηνιατρική παρακολούθηση. Ο μόνος σκοπός της επίδεσης των ποδιών είναι για την παροχή πρώτων βοηθειών και πρέπει να αφαιρείται το συντομότερο προς αποφυγή προβλημάτων. Πολύ συχνά βλέπουμε ερεθισμό του ποδιού λόγω της επίδεσης ή τραυματισμούς (όπως σπάσιμο ή εξάρθρωση) λόγω σκαλώματος του επιδέσμου σε κάποιο αντικείμενο. Εάν η επίδεση είναι απαραίτητη πάντα να ελέγχετε αν υπάρχει ελευθερία κίνησης ή οποιαδήποτε ασυνήθιστη ενόχληση. Το ασυνήθιστο λέπισμα και απολέπιση των ποδιών μπορεί να οφείλεται σε διατροφικό πρόβλημα ή παρασιτική προσβολή και πρέπει να αξιολογείται κατάλληλα. Μεγάλη προσοχή θα πρέπει να λαμβάνεται κατά την εφαρμογή κρέμας ή αλοιφής σε ένα πουλί. Μην εφαρμόζετε ποτέ στα φτερά δεδομένου ότι θα εξαπλωθεί και θα καταστρέψει την μονωτική ιδιότητα των φτερών. Εάν πρόκειται να χρησιμοποιηθεί στα πόδια, εφαρμόστε με φειδώ.

Αναπνευστική οδός

Όταν αναπνέει ένα πουλί δεν καταβάλει μεγάλη προσπάθεια. Όταν αναπνέει δύσκολα ενώ βρίσκεται σε ανάπαυση ή βαριανασαίνει παρατεταμένα μετά από άσκηση, τότε μπορεί να υπάρχει πρόβλημα. Οποιοσδήποτε ήχος ακούγεται κατά την αναπνοή όπως κροτάλισμα, ή συχνό φτέρνισμα είναι σημάδι ασθένειας. Ένα πουλί πρέπει να αναπνέει χωρίς περίεργους αναπνευστικούς ήχους.

Οι μολύνσεις του ανώτερου αναπνευστικού εμφανίζονται πολύ συχνά στα πουλιά. Η ρινική καταρροή μπορεί να εμφανιστεί ως υγρό με λέκιασμα των φτερών επάνω από τα ρουθούνια. Η επιπεφυκίτιδα (κόκκινο μάτι) μπορεί να εμφανιστεί με πρησμένα, κοκκινισμένα βλέφαρα και δάκρυα γύρω από τα μάτια. Πρόωρα σημάδια επιπεφυκίτιδας είναι το συχνό άνοιγμα-κλείσιμο ή το μερικό κλείσιμο των ματιών για παρατεταμένες περιόδους. Εάν η κατάσταση επιδεινωθεί και δημιουργηθεί ιγμορίτιδα, μπορεί να υπάρξει διόγκωση γύρω από τα μάτια. Η έγκαιρη αναγνώριση αναπνευστικής ασθένειας είναι σημαντική, επειδή το πύον στα πουλιά δεν είναι υγρό αλλά “κρεμώδες”. Κατά συνέπεια όταν συσσωρεύεται στην αναπνευστική οδό και τους αερόσακους, η αφαίρεσή του είναι πολύ δύσκολη.

Ένα πουλί που έχει δύσπνοια, λαχανιάζει και αναπνέει με το στόμα ανοικτό, είναι εξαιρετικά άρρωστο και πρέπει να αντιμετωπιστεί με μεγάλη προσοχή. Δεν είναι απαραίτητο όλα τα πουλιά με αυτά τα συμπτώματα να έχουν αναπνευστική λοίμωξη. Υπάρχει η πιθανότητα, ο χώρος που καταλαμβάνουν τα σπλάχνα στην κοιλιακή χώρα, να μην επιτρέπει την πλήρη διόγκωση των αερόσακων, με αποτέλεσμα η ροή του αέρα μέσω των πνευμόνων να είναι μειωμένη. Οι καρδιακές παθήσεις στα πουλιά μπορούν επίσης να προκαλέσουν δυσκολία στην αναπνοή.

Η μεγάλη αναπνευστική δυσκολία μπορεί να οδηγήσει στην ανάπτυξη κυάνωσης, που εμφανίζεται με ένα γαλαζωπό χρώμα στο δέρμα των ποδιών και του ράμφους. Εντούτοις, θα πρέπει να το ξεχωρίσετε από το κανονικό γαλαζωπό χρώμα των ποδιών μερικών πουλιών, ιδιαίτερα κάποιων ειδών μικρών παπαγάλων.

Το συνεχές “σφύριγμα” που ακούεται μερικές φορές στα παπαγαλάκια, μπορεί να οφείλεται σε βρογχοκήλη και πίεση του διευρυμένου θυρεοειδούς αδένα στην τραχεία. Η κατάσταση αυτή αντιμετωπίζεται ικανοποιητικά με θεραπεία ιωδίου.

Πεπτική οδός

Κατανάλωση τροφής

Ένα πουλί που δεν τρώει αρκετά, διατρέχει μεγάλο κίνδυνο λόγω του πολύ γρήγορου μεταβολικού ρυθμού του και η κατάστασή του μπορεί να επιδεινωθεί γρήγορα. Είναι σημαντικό να ελέγχετε καθημερινά αν το πουλί σας τρώει και αν ναι, πόσο. Ένα πουλί μπορεί να τσιμπάει μέσα στην ταΐστρα αλλά στην πραγματικότητα να μην τρώει. Σιγουρευτείτε εάν οι σπόροι ξεφλουδίζονται ή εάν απλώς ρίχνονται από την ταΐστρα στο πάτωμα του κλουβιού. Μερικές φορές ένα πουλί μπορεί να ξεφλουδίσει το σπόρο αλλά να μην τον φάει. Ελέγξτε την ταΐστρα και τον πάτο του κλουβιού για φλούδες σπόρων και σιγουρευτείτε επίσης ότι δεν υπάρχει μεγάλη ποσότητα ξεφλουδισμένου σπόρου.

Εάν υπάρχει ξεφλουδισμένος σπόρος στον πάτο του κλουβιού, πρέπει να καθοριστεί εάν το πουλί δεν τρώει τον σπόρο, τον αναμασά ή τον εμεί. Το αναμάσημα εντάσσεται στη φυσιολογική ερωτοτροπική συμπεριφορά. Κατά τη διάρκεια της ερωτοτροπίας, αναμασημένοι σπόροι μπορούν να εντοπιστούν σε διάφορα σημεία του κλούβιου. Εντούτοις, αν το πουλί κάνει εμετό τους σπόρους, εμφανίζονται κολλώδεις σωροί σε όλο το κλουβί (συχνά στα κάγκελα του κλουβιού). Επιπλέον απόδειξη εμετού είναι τα κολλημένα μεταξύ τους φτερά της κεφαλής.

Η άμμος είναι ένα αμφισβητούμενο θέμα. Εντούτοις τα άρρωστα πουλιά, ειδικά εκείνα με γαστρεντερικά προβλήματα, τείνουν να υπερκαταναλώνουν άμμο. Αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει σε ενσφήνωση/απόφραξη. Πολύ συχνά θεωρείται ότι ένα άρρωστο πουλί τρώει, όταν στην πραγματικότητα καταναλώνει μόνο άμμο. Κατά συνέπεια η υπερβολική κατανάλωση άμμου θα μπορούσε να είναι ενδεικτική ενός προβλήματος. Ο καλύτερος τρόπος για να ελέγξετε εάν ένα πουλί τρώει ή όχι αρκετά και εάν τα τρόφιμα περνούν μέσω της κανονικής οδού, είναι να ελέγχετε τα περιττώματα καθημερινά. Αργότερα θα συζητήσουμε αυτό το θέμα λεπτομερώς.

Κατανάλωση ύδατος

Αν και φαίνεται ότι τα πουλιά δεν πίνουν μεγάλη ποσότητα νερού, εντούτοις απαιτούν φρέσκο και καθαρό καθημερινά. Τα πουλιά που αρχίζουν να πίνουν υπερβολική ποσότητα νερού, μπορεί να πάσχουν από μια μεταβολική διαταραχή (όπως ο διαβήτης), νεφρική ή πεπτική ασθένεια. Πρέπει να έχετε μια αίσθηση για την καθημερινή κατανάλωση ύδατος. Δεν θα πρέπει όμως να καθορίσετε ένα ακριβές ποσό κατανάλωσης, δεδομένου ότι μια ποσότητα θα χαθεί λόγω της εξάτμισης.

Αξιολόγηση των περιττωμάτων

Τα περιττώματα είναι ένας άριστος δείκτης της κατάστασης υγείας των πουλιών. Οι αλλαγές στην εμφάνιση των περιττωμάτων ή στην ποσότητά τους, μπορούν να είναι πρόωρα σημάδια ενός προβλήματος. Πρώτα απ’ όλα αποκτήστε μια αίσθηση για το τι είναι φυσιολογικό για τα πουλιά σας. Ελέγχετε τον πάτο των κλουβιών καθημερινά. Η καθημερινή ποσότητα των περιττωμάτων πρέπει να είναι αρκετά συνεπής. Η μείωσή τους δείχνει μειωμένη πρόσληψη τροφής και θα πρέπει να σας προειδοποιήσει για πιθανή ασθένεια. Παραδείγματος χάριν, ένα υγιές πουλί πρέπει να έχει περισσότερες από 30-40 κουτσουλιές την ημέρα. Επίσης η εμφάνιση τους πρέπει να είναι κατά προσέγγιση η ίδια. Η ποσότητά τους αλλάζει ανάλογα με την ποικιλία των τροφών που καταναλώνονται, αλλά εάν δεν υπάρχουν οποιεσδήποτε ασυνήθιστες διαιτητικές αλλαγές και τα περιττώματα εμφανίζονται σημαντικά αλλαγμένα, τότε μπορεί να υπάρχει πρόβλημα.

Συστήνουμε να τοποθετείτε ένα φύλλο χαρτί στους πάτους των κλουβιών, έτσι ώστε να μπορείτε να παρατηρείτε τα περιττώματα εύκολα σε καθημερινή βάση και να αλλάζετε τα χαρτιά καθημερινά. Εάν χρησιμοποιείτε ροκανίδια, η εμφάνιση και η ποσότητα των περιττωμάτων δεν μπορεί να καθοριστεί εύκολα. Επίσης η χρησιμοποίηση ροκανιδιού στα κλουβιά δεν επιτρέπει τη συχνή αλλαγή τους με αποτέλεσμα την πιθανή αύξηση του βακτηριακού πληθυσμού στον πάτο των κλουβιών. Επομένως εάν χρησιμοποιείτε ροκανίδι, πρέπει να καταβάλετε ιδιαίτερη προσπάθεια για να ελέγχετε τα περιττώματα καθημερινά, καθώς επίσης και να εκτελείτε συχνούς καθαρισμούς.

Τα φυσιολογικά περιττώματα αποτελούνται από τρία βασικά μέρη: το στερεό περιττωματικό τμήμα, το υπόλευκο τμήμα ουρικού οξέως και το υγρό τμήμα (ούρα). Το περιττωματικό τμήμα είναι συνήθως πράσινο στα σποροφάγα πουλιά, δεδομένου ότι ο σπόρος δεν μεταδίδει κανένα χρώμα στα περιττώματα και έτσι το πράσινο χρώμα της χολής υπερισχύει. Εντούτοις εάν το πουλί φάει τροφές εκτός από σπόρους, το χρώμα του περιττωματικού τμήματος αλλάζει. Παραδείγματος χάριν, ένα πουλί που τρώει pellets θα έχει καφετιά περιττώματα, ένα πουλί που τρώει φράουλες θα έχει κοκκινωπά περιττώματα. Η μορφή των περιττωμάτων ποικίλει ανάλογα με το είδος του πουλιού και την διατροφή του. Ένα πουλί που τρώει φρούτα, λαχανικά και άλλες χυμώδεις τροφές θα έχει τις πιο υδαρά περιττώματα. Οι κοκκοποιημένες τροφές (pellets), εκτός από την πρόκληση καφετιών περιττωμάτων, μπορούν επίσης να προκαλέσουν αυξημένη πρόσληψη ύδατος και ως εκ τούτου πιο υδαρά περιττώματα με ένα λιγότερο διαμορφωμένο περιττωματικό τμήμα και αυξημένη ποσότητα ούρων.

Περιττώματα που αλλάζουν ξαφνικά μορφή και χρώμα θα μπορούσαν να υποδηλώσουν ασθένεια. Η ποσότητα του περιττωματικού τμήματος πρέπει να ελέγχεται. Εάν το πουλί δεν τρώει, μπορεί να υπάρξει ένα πενιχρό περιττωματικό στοιχείο ή περιττώματα που αποτελούνται κυρίως από ούρα με μια μικρή ποσότητα χολής. Είναι φυσιολογικό για ένα πουλί “να ουρεί” μόνο ούρα και ουρικούς κρυστάλλους χωρίς το περιττωματικό τμήμα. Εντούτοις, αυτό είναι ένα περιστασιακό γεγονός και μόνο εάν συνεχιστεί υπάρχει πρόβλημα. Θυμηθείτε ότι αν και η μειωμένη ποσότητα περιττωμάτων ή του περιττωματικού τμήματος δείχνει μειωμένη πρόσληψη τροφής, μπορεί επίσης να δείξει αντικανονική διαδικασία αποβολής της τροφής (εμετό). Τα υδαρά περιττώματα πρέπει να αξιολογούνται προσεκτικά για να καθοριστεί εάν οφείλονται σε γαστρεντερική διαταραχή ή σε αυξημένη παραγωγή ούρων (polyuria). Ένα ελαφρώς σχηματισμένο περιττωματικό τμήμα με μια αυξημένη ποσότητα ούρων ή ουρικού οξέως μπορεί να δείχνει ένα νεφρικό ή μεταβολικό πρόβλημα όπως ο διαβήτης.

Τα υδαρά περιττώματα μπορεί να υποδηλώνουν μια γαστρεντερική μόλυνση. Περιστασιακά, τα πουλιά με μια εντερική διαταραχή μπορούν να εμφανίζουν ένα γκριζωπό επίστρωμα στο περιττωματικό τμήμα λόγω υπερβολικής ποσότητας βλέννας. Όταν ένα πουλί πάσχει από ασθένεια του παγκρέατος, έχει χαρακτηριστικά περιττώματα σχήματος “popcorn” που είναι ογκώδη και από λευκό ως γκρίζο χρώμα. Οι μη χωνεμένοι σπόροι ή η άμμος στα περιττώματα θα μπορούσε να υποδηλώσει πεπτική δυσλειτουργία.

Το αίμα στα περιττώματα προέρχεται συνήθως από την ωοθήκη και μπορεί να οφείλεται σε φλεγμονές, έλκη ή όγκους. Αίμα μπορεί επίσης να εμφανιστεί στα θηλυκά πουλιά εάν υπάρχει δυσκολία στην ωοτοκία. Στους παπαγάλους macaw, το αίμα στα περιττώματα θα μπορούσε να οφείλεται σε όγκους του επιθηλιακού ιστού, ιογενούς αιτιολογίας. Άλλα αίτια αυτής της κατάστασης περιλαμβάνουν την δυσκολία κατά την αφόδευση και την παρουσία κοκκιοποιημένου ιστού (εμφανίζεται σχεδόν όπως μια φράουλα) γύρω από την αμάρα.

Το ουρικό τμήμα (ουρικοί κρύσταλλοι) πρέπει έχουν λευκό χρώμα. Εάν το ουρικό τμήμα είναι κίτρινο ή πράσινο (neon), αυτό μπορεί να υποδηλώνει ηπατίτιδα. Το πράσινου χώματος ουρικό τμήμα, μπορεί να “δείχνει” ψιττάκωση. Το αίμα στα ούρα ή το ουρικό τμήμα (αφού διακριθεί από το αίμα του περιττωματικού τμήματος) είναι ενδεικτικό σημάδι νεφρικής διαταραχής ή τοξικότητας, ιδιαίτερα από δηλητηρίαση βαρέων μετάλλων όπως ο μόλυβδος.

Ασυνήθιστα πρηξίματα – εξογκώματα

Τα πουλιά μπορούν να αναπτύξουν αποστήματα, κύστεις φτερών και όγκους, έτσι οποιοδήποτε ασυνήθιστο πρήξιμο πρέπει να αξιολογείται κατάλληλα. Αποθέματα λίπους μπορούν να αναπτυχθούν στο στήθος ή και την κοιλία και πρέπει να θεωρούνται “πρόβλημα”. ’λλες κοιλιακές διογκώσεις θα μπορούσαν να δείξουν την παρουσία ενός όγκου ή ενός αυγού. Πολλές φορές αυτά τα εξογκώματα δεν ανιχνεύονται έως ότου μεγαλώσουν αρκετά. Παρακολουθήστε στενά τα πουλιά σας δεδομένου ότι όσο νωρίτερα αντιμετωπίζονται αυτά τα προβλήματα, τόσο μεγαλύτερο είναι το ποσοστό επιτυχίας.

Συμπέρασμα

Το κείμενο αυτό παρέχει μερικές βασικές οδηγίες για να σας βοηθήσει να καταλάβετε καλύτερα κάποια συμπτώματα των ασθενειών στα κατοικίδια πουλιά. Εάν παρατηρήσετε οποιαδήποτε από αυτά τα σημάδια ή έχετε ερωτήσεις για την κατάσταση της υγείας των πουλιών σας, μην διστάστε να ενημερώσετε τον κτηνίατρό σας γιατί ένα άρρωστο πουλί που θεραπεύεται έγκαιρα και σωστά, έχει μια πολύ μεγαλύτερη πιθανότητα αποκατάστασης. Η ετήσια φυσική εξέταση συμπεριλαμβανομένης της αιματικής και περιττωματικής ανάλυσης, συστήνεται για όλα τα πουλιά. Τα νέα πουλιά πρέπει να εξετάζονται αμέσως μετά από την αγορά, έτσι ώστε να αξιολογείται κατάλληλα η κατάσταση της υγείας τους. Η έγκαιρη ανίχνευση είναι το κλειδί. Τέλος, αναπτύξτε μια αίσθηση για το τι είναι φυσιολογικό για τα πουλιά σας. Οι αποκλίσεις από τον κανόνα μπορούν να δείξουν την ασθένεια. Όσο περισσότερο φροντίζετε και “συνεννοείστε” με τα πουλιά σας, τόσο καλύτερα θα κατανοείτε και θα ανιχνεύετε τα πιθανά προβλήματα.

πηγή – PetBirds.gr

Η έννοια της Καραντίνας στα πτηνά

tasos ziakos — Fri, 12 May 2017 22:36:05 +0000

Πόσοι από εμάς παραβλέπουμε μέσα στον ενθουσιασμό μας αυτή την τόσο σημαντική διαδικασία ή δεν γνωρίζουμε καν την ύπαρξη της ; Μάλλον οι περισσότεροι. Έχουμε λοιπόν στήσει το εκτροφείο μας και έχουμε πάρει ήδη τα πρώτα πουλάκια. Μετά από μερικές μέρες αγοράζουμε και κάποια άλλα και βάζουμε και αυτά μέσα στην εκτροφή μας. Κάποιος γνωστός, επίσης μας χάρισε και ένα νέο φιλαράκο, οπότε γίνεται αμέσως και αυτός μέλος της μεγάλης οικογενείας που έχουμε φτιάξει. Μόνο σε μόνο λίγες μέρες η εκτροφή μας έχει μεγαλώσει αρκετά και η χαρά μας είναι απερίγραπτη !!
Όμως, κάτι φαίνεται να έχει αρχίσει να μην πάει καλά. Τσακωμοί, αδιαθεσίες, νωχελικότητα και αρκετά προβλήματα είναι τα κύρια χαρακτηριστικά της εκτροφή μας. Νευριάζουμε, απελπιζόμαστε και στο τέλος πελαγώνουμε αφού τα προβλήματα μέρα παρά μέρα αρχίζουν να παίρνουν μεγάλες διαστάσεις. Άρα το χόμπι μας σταματά να είναι διασκέδαση και ο κόπος μας πάει χαμένος. Τι έφταιξε όμως ; Τι δεν κάναμε σωστά ;
Η απάντηση σίγουρα είναι ότι δεν ακολουθήσαμε την διαδικασία της καραντίνας. Βιαστήκαμε να στήσουμε γρήγορα την εκτροφή μας, ετοιμάσαμε τα πάντα και ξεχάσαμε το πιο σημαντικό που είναι η καραντίνα. Τι σημαίνει όμως καραντίνα ;
Η λέξη καραντίνα προέρχεται από την ιταλική λέξη quaranta που σημαίνει σαράντα. Όταν ένα πουλάκι έρχεται στην κατοχή μας, ακόμα και υγιέστατο να είναι, θα στρεσαριστεί τόσο με την αλλαγή περιβάλλοντος ώστε αρκετοί παθογόνοι οργανισμοί θα βρουν πρόσφορο έδαφος και θα καταπονήσουν τον οργανισμό του πτηνού. Οι οργανισμοί αυτοί, σύντομα θα εξαπλωθούν σε όλη την εκτροφή μας, μέσω του αέρα, του νερού, του φαγητού και τέλος ακόμα και από εμάς τους ίδιους. Επίσης και η ύπαρξη μιας ασθένειας σε ένα νεόφερτο πτηνό, μπορεί να αποβεί μοιραία για όλη την εκτροφή μας.
Για τον λόγο αυτό, πρέπει το νέο πουλάκι πριν το βάλουμε στην εκτροφή μας μαζί με τα άλλα, να το έχουμε για 40 μέρες (quaranta) σε καραντίνα. Την περίοδο αυτή, το πουλάκι πρέπει να είναι σε εντελώς διαφορετικό χώρο από τα υπόλοιπα της εκτροφής μας. Κάτι που ξεχνούμε οι περισσότεροι, αλλά είναι πολύ σημαντικό, είναι ότι πρέπει το νεόφερτο πουλάκι πάντα να το φροντίζουμε τελευταίο, αφού όπως αναφέραμε και προηγουμένως τα μικρόβια μεταδίδονται και μέσω ημών.
Την διαδικασία της καραντίνας, πρέπει να την εφαρμόζουμε όσο μικρή και να είναι η εκτροφή μας, ακόμα και αν αποτελείται από ένα μόνο πουλάκι. Δεν παρακάμπτουμε ποτέ την διαδικασία της καραντίνας, ακόμα και εάν είμαστε σίγουροι για τον εκτροφέα που το παραλάβαμε. Τα πτηνά γνωρίζουν να κρύβουν καλά την όποια ασθένεια τους, ώστε ούτε ο ίδιος να γνωρίζει το πρόβλημα του πτηνού.
Μετά το πέρας των 40 ημερών, αφού δεν παρατηρήσουμε κάποια ανωμαλία στην συμπεριφορά του πτηνού, δεν βάζουμε απευθείας το πουλάκι μαζί με τα άλλα στο ίδιο χώρο. Του δίνουμε την δυνατότητα να γνωρίσει το κοπάδι μας και το κοπάδι να γνωρίσει αυτό. Για λίγες μέρες, το βάζουμε κάπου κοντά, είτε με κάποιο χώρισμα στο κλουβί, έτσι ώστε να ακούει και να βλέπει την νέα του οικογένεια και η ένταξη του στο κοπάδι να είναι όσο το δυνατόν πιο ομαλή. Πουλάκι το όποιο θα μπει κατευθείαν στην κλούβα μαζί με τα υπάρχοντα πουλάκια της εκτροφής μας, είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα στρεσαριστεί και θα έχει προβλήματα σίτισης λόγο κυριαρχίας των παλαιών αποίκων. Αφού λοιπόν περάσει και αυτό το στάδιο το πουλάκι με επιτυχία, είναι έτοιμο για την ένταξη του και εμείς σίγουροι ότι δεν θα υπάρξει πρόβλημα.
Ακολουθώντας τα παραπάνω, μπορεί να μην είμαστε σίγουροι στο 100% ότι δεν θα υπάρξει κάποιο πρόβλημα, αλλά σίγουρα θα έχουμε πάρα πολλές πιθανότητες. Ολοκληρώνοντας, αξίζει να σημειώσουμε και το παρακάτω πρόγραμμα που εφαρμόζουν ορισμένοι, με την είσοδο κάθε νέου πουλιού στο χώροΠρόγραμμα Καραντίνας

1η μέρα : Αποπαρασίτωση πτηνού. Τα πτηνά ερχόμενα από ξένο χώρο, ίσως και να κουβαλούν μαζί τους διάφορα παράσιτα. Τα πιο διαδεδομένα από αυτά είναι η κόκκινη ψείρα, τα ακάρεα πτερών, ράμφους, ποδιών και τέλος τραχείας. Αφού πρόκειται ουσιαστικά για υπόνοια παρασίτων και όχι για αποδεδειγμένη προσβολή του πτηνού, καλό θα είναι να είμαστε προσεκτικοί με τη χρήση προϊόντων που μπορεί να επιβαρύνουν άσκοπα τον οργανισμό του πτηνού.
Για τις ψείρες, κάνουμε χρήση κάποιου σχετικά ήπιου αντιπαρασιτικού όπως το repeli neem, Chevi-tren και τέλος η σκόνη Pinex. Σημαντική ενέργεια είναι η επανάληψη της αποπαρασίτωσης σύμφωνα με τις οδηγίες του κάθε προϊόντος.

Για τα ακάρεα τραχείας, η αποτελεσματικότερη και αποδεδειγμένη λύση έως σήμερα είναι η χρήση μοξιδεκτίνης και ιβερμεκτίνης που μπορούμε να τις βρούμε στα προϊόντα SCATT, Pulmosan, Vetermec. Υπάρχουν όμως και διάφορες αναφορές χωρίς όμως ακόμα αποδείξεις, ότι ίσως να έχουμε θετικά αποτελέσματα και με την χρήση κάποιου προϊόντος που περιέχει καθαρό αιθέριο έλαιο του σπόρου neem. Ένα τέτοιο προϊόν με διάλυση του σε ποσότητα γλυκερίνης και επάλειψη στο λαιμό του πτηνού, ίσως να έχει επίδραση αφού η οσμή του τρελαίνει τα ακάρεα και δεν μπορούν να φάνε. Η ίδια ενέργεια θα πρέπει να γίνει 3 φορές κάθε 8 μέρες.

Για τα ακάρεα ποδιών και ράμφους, η λύση βρίσκεται στο προϊόν epithol ή στην απλή βαζελίνη, αλλά αναμφισβήτητα και στα προϊόντα που αναφέρθησαν για τα ακάρεα τραχείας.Την συχνότητα και τον τρόπο εφαρμογής και στα ακάρεα των ποδιών και ράμφους ,θα τον βρείτε στις συσκευασίες των προϊόντων

3η έως 10η μέρα :Κοκκιδίωση. Ένα πτηνό είναι δυνατόν να έχει προσβληθεί από κοκκίδια, τα όποια έχουν μεταφερθεί από τα κόπρανα άλλων πουλιών και έχουν μολύνει την τροφή και το πόσιμο νερό. Εαν δεν έχουμε σαφείς υπόνοιες οτι το πουλάκι έχει προσβληθεί, μπορούμε να εφαρμόσουμε για 7 μέτα προϊόντα μόνοι μας, α φτιάξουμε αυτά ρα :

14η έως 22η μέρα :Μυκητίαση. Συνεχής χρήση αντιβιώσεων, κακές συνθήκες διαβίωσης και κακή ποιότητα σπόρων, είναι οι κυριότερες αιτίες προσβολής ενός πτηνού. Όπως και εδώ, αφού δεν έχουμε σαφείς υπόνοιες ύπαρξης τους, μπορούμε να κάνουμε εφαρμογή βιολογικού μηλόξυδου στο πουλάκι για 8 μέρες. Ειδικότερα, βάζουμε 1 κουταλάκι του γλυκού μηλόξυδο σε 100 ml νερού και αλλαγή κάθε 24 ώρες. Επίσης βάζουμε μηλόξυδο και στην μπανιέρα του πουλιού που του προσφέρουν ενα υγιές και καθαρό πτέρωμα. Κλείνοντας, υπενθυμίζουμε ότι η χρήση μηλόξυδου δεν αντικαθιστά σε καμία περίπτωση τα φάρμακα κατά των μύκητων, γιαυτό και η εφαρμογή του γίνεται είτε προληπτικά, είτε όταν υπάρχει αβεβαιότητα ύπαρξης τους.

25η έως 30η μέρα : Τόνωση Ανοσοποιητικού. Είναι πολύ πιθανό τα πτηνά που προέρχονται από pet-shop να μην είχαν ποτέ στο διαιτολόγιο τους λαχανικά και φρούτα, που είναι απαραίτητα για την καλή λειτουργία και άμυνα του οργανισμού. Εκτός από την φυσική πηγή των βιταμινών που έτσι και αλλιώς θα πρέπει να υπάρχουν πάντα στο κλουβί του πτηνού, υπάρχουν και κάποια πολυβιταμινούχα σκευάσματα του εμπορίου όπως το Muta-Vit Orlux το οποίο μπορούμε να χορηγήσουμε στο νερό του πτηνού για 5 μέρες.

33η έως 40η μέρα : Έλλειψη Ασβεστίου. Εάν το πουλάκι δεν ασχολείται καθόλου με το σουπιοκόκκαλο που έχουμε τοποθετήσει στο κλουβί του, τότε ίσως θα μπορούσαμε να εφαρμόσουμε κάποιο έτοιμο σκεύασμα ασβεστίου όπως το Calci-Lux. η προληπτική εφαρμογή του είναι 2 φορές μέσα σε 7 μέρες.

Πηγή – greekbirdclub.com

Τριχομονάδα

tasos ziakos — Fri, 12 May 2017 22:34:19 +0000

Τα μαστιγοφόρα πρωτόζωα του γένους trichomonas spp παρασιτούν κυρίως στο πεπτικό σύστημα, αλλα μπορεί να προσβάλλουν το ήπαρ και την καρδιά.

Η τριχομωνάδωση εκδηλώνεται με δύο μορφές, ανάλογα με το τμήμα του πεπτικού συστήματος που παρασιτείται:

α) Τριχομονάδωση των ανωτέρων πεπτικών οδών

β) Τριχομονάδωση των κατώτερων πεπτικών οδών.

Τριχομονάδωση των ανωτέρων οδών

Συναντάται στα νεαρά ωδικά και καλλωπιστικά πουλιά, έχει παγκόσμια εξάπλωση και οφείλεται στα είδη trichomonas gallinae και Trichomonas columbae. Τα είδη αυτά έχουν σχήμα ωοειδές ή απιοειδές και πολυ μεγάλη κινητικότητα, αφού είναι εφοδιασμένα με 3-4 πρόσθια και ένα οπίσθιο μαστίγιο. Προκαλούν αλλοιώσεις, εσωτερική αιμορραγία και ρήξη του ήπατος. Οι τοξίνες τους προκαλούν ταξιναιμία.

Οι τριχομονάδες βρίσκονται συχνά στη στοματική κοιλότητα, τον οισοφάγο και τον πρόλοβο των ενήλικων πουλιών. Όταν οι γονείς τρέφουν τα νεογνά με το γαλακτώδες έκκριμα του προβόλου, μεταδίδουν συγχρόνως τα πρωτόζωα. Τα πρωτόζωα μπορούν επίσης να μεταδόσουν με την τροφή και το νερό.

Συμπτώματα:Παρατηρούνται κίτρινη και αφρώδης διάρροια, ανορεξία, έντονη δίψα, υποθερμία, δύσπνοια, τριγμοί του ράμφους, λευκωπές εστίες στο στόμα και στο φάρυγγα, οι οποίες σταδιακά αποκτούν την υφή μεμβράνων όμοιων με αυτών της διφθερίτιδας.

Τριχομονάδωση των κατώτερων πεπτικών οδών.

Οφείλεται στην trichomonas gallinarum. Το μαστιγοφόρο αυτό είναι συνύθως σφαιρίκο ή απιοειδές και προσβάλει κυρίως τα ενήλικα πουλιά.

Συμπτώματα:Παρατηρούνται κιτρινωπά και αφρώδη κόπρανα, αφυδάτωση και μείωση της σωματικής ανάπτυξης.

Μόλυνση των ματιών από Τριχομονάδα.

Η Τριχομονάδα είναι ένα πρωτόζωο που προσβάλει τα πουλιά, συμπεριλαμβανομένων των καναρινιών. Αυτή η μόλυνση ερευνάται αυτήν την περίοδο από το San Davis School of Veterinary Medicine, στο εργαστήριο πουλερικών του Πανεπιστήμιου της Καλιφόρνιας.

Μόλυνση των ματιών των πουλιών από Τριχομονάδα

Το πρώτο σύμπτωμα στο πουλί είναι η μόλυνση των ματιών. Αυτή μπορεί να εξαπλωθεί στα ιγμόρεια, με αποτέλεσμα να φαίνεται το ένα ή και τα δύο μάτια πρησμένα. Στο τελικό στάδιο η μόλυνση εξαπλώνεται στον εγκέφαλο, με αποτέλεσμα τον θάνατο του πουλιού.

Πολλά πουλιά τελειώνουν νικηφόρα τη μάχη με αυτή την μόλυνση από μόνα τους, με αποτέλεσμα την υποχώρηση των συμπτωμάτων και την έξαρσή τους πάλι το επόμενο έτος. Η ασθένεια εμφανίζεται συνήθως τον Μάιο, τον Ιούνιο και τον Ιούλιο.

Επειδή η Τριχομονάδα είναι πρωτόζωο, είναι άσκοπη η θεραπεία με αντιβιοτικά ή τα αντιπαρασιτικά φάρμακα όπως η Ιβερμεκτίνη. Η συνιστώμενη θεραπεία γίνεται με Flagyl. Όμως, αυτό το φάρμακο μπορεί να προκαλέσει ζημία στα νεφρά εάν δίνεται επανειλημμένα ή για μακρύ χρονικό διάστημα. Έτσι, είναι καλύτερο να πάρετε μια υπεύθυνη διάγνωση από έναν καταρτισμένο κτηνίατρο για να θεραπευθούν όλα τα μολυσμένα πουλιά εγκαίρως.

Το Flagyl χορηγείται για τη θεραπεία της ασθένειας, μόνο με συνταγή κτηνιάτρου. Εντούτοις, μπορείτε να βρείτε σε κάποιο Pet Shop στο τμήμα “ψαριών” και ενυδρείων και να πάρετε το Fishzol, το όποιο είναι το ίδιο φάρμακο.

Το φάρμακο είναι αποτελεσματικό με την προσθήκη του στο πόσιμο νερό. Αναμίξτε έξι κάψουλες των 250 milligram για κάθε γαλόνι νερού (ανοίξτε τις κάψουλες και αδειάστε τη σκόνη στο νερό).

Προσφέρετέ μόνο ως πόσιμο νερό για 7 ημέρες. Κατόπιν δώστε τους σκέτο νερό για 7 ημέρες και τέλος επαναλάβετε με Fishzol για άλλες 7 ημέρες. Αποφύγετε τα πράσινα λαχανικά κατά τη διάρκεια της θεραπείας, προκειμένου να ενισχύσετε την ανάγκη για κατανάλωση νερού. Κατόπιν, δώστε στα πουλιά αγωγή με Baytril, το οποίο χορηγείται με συνταγή κτηνιάτρου.

Φαίνεται πως η ασθένεια μεταδίδεται ακόμη και με την προσθήκη καινούργιων ασυμπτωματικών (φαινομενικά υγιεινών) πουλιών στο κοπάδι. Μπορεί να δείχνουν υγιή ακόμη και μετά από κάποιο εύλογο χρονικό διάστημα καραντίνας, και κατόπιν να υπάρξει έξαρση των συμπτωμάτων την ερχόμενη άνοιξη.

Τα πουλιά, σκουπίζουν τα πρόσωπά τους στις πατήθρες, μεταδίδοντας έτσι την ασθένεια στα υγιή πουλιά που κάνουν την ίδια κίνηση στις ίδιες πατήθρες. Δεν υπάρχει κάποιος λόγος να πιστεύετε ότι φαινομενικά υγιή πουλιά, μπορούν να μεταδώσουν την ασθένεια σε άλλα, όταν αυτά βρίσκονται σε διαφορετικά κλουβιά. Επομένως δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα κατά την περίοδο των διαγωνισμών.

Πηγή – Protozoa Eye Infection By Ginger Wolnik

Μαύρη τελεία

tasos ziakos — Fri, 12 May 2017 21:00:41 +0000

Ένα συνήθης πρόβλημα που αντιμετωπίζουν οι εκτροφείς αυτήν την περίοδο είναι η Μαύρη Τελεία.

Παρουσιάζεται στα νεαρά κυρίως πτηνά απο 1 εως 5 ημερών και πολλές φορές από 2 έως 9 μηνων. Εμφανισιακά είναι μια μαύρη κηλίδα στη δεξιά πλευρά της κοιλιάς στα εν λόγω πτηνά με την ασθένεια.Εμφανίζεται όταν η σπλήνα, το συκώτι ή και τα δύο όργανα διογκώνονται λόγω μόλυνσης. Εμφανίζεται σε όλα τα είδη και συνήθως κληρονομείτε ή μεταδίδεται από τη μητέρα στα μικρά κατά την διάρκεια του ταΐσματος.

Οι δύο κύριες αιτίες της είναι λόγο κυκλοϊού και τοξόπλασμα (Atoxoplasmosis). Bακτηριακή σηψαιμία και άλλα παράσιτα του αίματος (γρίπη των Malaris (Plasmodium), Haemoproteus και Trypanosoma) μπορεί επίσης να προκαλέσει Μαύρη Τελεία. Γερμανοί ερευνητές πιστεύουν ότι το Μυκόπλασμα μπορεί να είναι η κύρια αιτία των μαύρων σημείων στην Ευρώπη. Κόκκινες ψείρες, μύγες, κουνούπια και σπιτο-σπούργιτα βοηθούν στην εξάπλωση αυτών των παρασίτων στο αίμα. Οι μολυσμένα νεοσσοί είναι αδύναμοι και αδυνατούν να δεχτούν τροφή από τους γονείς τους και τελικά πεθαίνουν μέσα σε τρεις ή τέσσερις ημέρες. Αυτή η μορφή του Black Spot είναι δύσκολο να θεραπευτεί.
Ερευνητές στην Ευρώπη πιστεύουν ότι υπάρχει σχέση μεταξύ της Μαύρης Τελείας και Μυκόπλασμα. Αυτοί οι ερευνητές αναφέρουν ότι με μια προ-γενετική θεραπεία χρησιμοποιώντας σαν βάση τυλοσίνη που υπάρχει στο υδατοδιαλυτό σκεύασμα πχ Tylan soluble της εταιρίας BERNA AG αν όχι να εξαλειφθεί μπορεί να μειωθεί αισθητά.

( ΠΡΙΝ την χρησιμοποίηση κάθε φάρμακου καλό είναι να συμβουλεύεστε ιδικό. )

Μέθοδοι για την πρόληψη

Εντοπισμό και την απομόνωση μολυσμένων ατόμων.

Η εξέλιξη του ιού σε ενήλικα πουλιά συνήθως είναι ασθένειες του αναπνευστικού συστήματος, ΧΑΝ (χρόνια αναπνευστική νόσος) οπότε σε τέτοιες περιπτώσεις μελετάμε και την περίπτωση Μαύρης Τελείας.

Σε ιστορικό πτηνού με μαύρη τελεία καλό είναι να γίνεται μια προληπτική θεραπεία ή να μην αναπαράγεται το συγκεκριμένο πτηνό.

1. Αυστηρά μέτρα υγιεινής, σωστή διατροφή (μαλακές τροφές – φυτρωμένοι σπόροι) και καραντίνα των νοσούντων ώστε να περιορισθεί οι λοιμώξεις τύπου E.coli.

2. Καλός εξαερισμός – έλεγχος υγρασίας σε κλειστά εκτροφεία.

3. Ασχολία και παρακολούθηση των πτηνών για πρόληψη από αρχικό στάδιο.

Πνευμονία

tasos ziakos — Fri, 12 May 2017 20:23:37 +0000

Προκαλείται κυρίως από το κρύο, κρύα μπάνια και ρεύματα. Ακόμη, καπνός τσιγάρων και καπνοί από την χρήση της κουζίνας είναι δυνατόν να τη προκαλέσουν. Το πτηνό έχει πυρετό, κάποιες φορές τρέμει, δεν έχει καλή διάθεση ούτε και όρεξη για φαγητό. Πρέπει να το μεταφέρετε σε ένα ζεστό, φωτεινό δωμάτιο με καθαρό αέρα. Οι τροφές του πρέπει να ποικίλουν και να είναι καλής ποιότητας. Το κλουβί πρέπει να καθαρίζεται με βαμβάκι βουτηγμένο σε χαμομήλι και μερικές φορές πρέπει να τα τρίβετε με ελαιόλαδο. Σε πιο δύσκολες περιπτώσεις θα πρέπει να προσθέσετε μικρές ποσότητες αντιβιοτικών στο νερό τους.

Υπερκεράτωση ποδιών και ράμφους

tasos ziakos — Fri, 12 May 2017 20:22:14 +0000

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ:

Ανιση ανάπτυξη του ράμφους.
Υπερκεράτωση στο πρόσωπο και γύρω από τα μάτια.
Δερματίτιδα.
Υπερκεράτωση ποδιών.
Απώλεια του φτερώματος σε διάφορα σημεία του σώματος.

ΑΙΤΙΑ:

Ακάρεα του γένους Knemidokoptes pilae (ράμφος – πρόσωπο) και Knemidokoptes Jamaicensis (πόδια)

ΘΕΡΑΠΕΙΑ:

Επάλειψη με Bogena Epithol.
Συμπληρωματική χορήγηση Bogena Βιταμίνη Α.
Σε σοβαρές περιπτώσεις επάλειψη με Bogena Epithol και συμπληρωματική χορήγηση Bogena Antiwindpipemite.

Ορνίθωση

tasos ziakos — Fri, 12 May 2017 20:21:12 +0000

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ:

Ανορθωμένο πτέρωμα.
Κατάπτωση.
Ανορεξία.
Διάρροια.
Αδυνάτισμα.
Φλεγμονή των βλεφάρων.
Θάνατος σε σύντομο διάστημα, σε μικρά είδη πτηνών

ΑΙΤΙΑ:

Ο μικροοργανισμός Chlamidia Psitaki

Εξωπαρασίτωση

tasos ziakos — Fri, 12 May 2017 20:19:35 +0000

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ:

Κνησμός (φαγούρα).
Ανακατωμένο πτέρωμα.
Μειωμένη ωοτοκία.
Εγκατάλειψη φωλιάς.
Αναιμία.
Θάνατος, κυρίως σε νεοσσούς.

ΑΙΤΙΑ:

Ακάρεα του γένους Red mite (κόκκινο ακάρι).
Ψείρες.

ΘΕΡΑΠΕΙΑ:

Ψεκασμοί των κλουβιών, των φωλιών και των χώρων με Bogena Bio Spray ή Bogena Bird Spray.
Τποθέτηση αντιπαρασιτικών ταινιών στις κούρνιες (Bogena Anti-ungeziefer).
Συμπληρωματική χορήγηση Bogena Antiwindpipemite σε έντονες προσβολές.

Ενδοπαρασίτωση

tasos ziakos — Fri, 12 May 2017 20:17:37 +0000

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ:

Μειωμένη κατανάλωση τροφής και νερού.
Αδυνάτισμα (εμφανές ψιλαφώντας το στήθος του πουλιού).
Προοδευτική εξασθένιση.
Υπνηλία.
Διάρροια.
Αναιμία.
Θάνατος.

ΑΙΤΙΑ:

Σκουλήκια του γένους Ascaridia Gapillaria.

ΘΕΡΑΠΕΙΑ:

Χορήγηση Bogena Worminal.
Συμπληρωματική Χορήγηση Nekton Q ή Bogena Moulting Aid Extra

Σαλμονέλα

tasos ziakos — Fri, 12 May 2017 20:09:38 +0000

Τι είναι η σαλμονέλωση?

Η σαλμονέλωση είναι μια λοίμωξη που δημιουργείται από το βακτήριο της σαλμονέλας (Salmonella) και προσβάλει τον οισοφάγο και το εντερικό σύστημα των πουλιών. Το βακτήριο της σαλμονέλας ανήκει σε μια κατηγορία βακτηρίων που ονομάζεται εντεροβακτηριοειδή και περιλαμβάνει τα παθογόνα gram αρνητικά βακτήρια. Αυτά έχουν σχήμα ράβδου είναι σε μέγεθος 0,6 Χ 2-3μm, είναι αερόβια και ασπορογόνα. Το βακτήριο της Σαλμονέλας συμπεριλαμβάνει 5 είδη αλλά με περισσότερους από 2000 οροτύπους. Μπορεί να μολύνει όλους τους σπονδυλωτούς οργανισμούς όπως τα θηλαστικά, τα πουλιά, τα ερπετά, τα ψάρια και τα αμφίβια.

Γνωστές ασθένειες που εμφανίζονται από τους διάφορους τύπους της σαλμονέλας είναι ο τυφοειδής πυρετός των πτηνών, η νόσος pullorum (Salmonella enericasv. Gallinarum), mouse typhoid (Σ. enterica sv. Typhimurium) και το παράτυφο πυρετό (Salmonella spp.).

Η σαλμονέλωση στα πτηνά (κατοικίδια και άγρια) παρουσιάζεται ως ένα ευρύ φάσμα ασθενειών με πολλά συμπτώματα και έτσι μπορούμε να την βρούμε με πολλά και διάφορα ονόματα όπως τύφος των πτηνών, παράτυφος, pullorum disease, με συμπτώματα όπως παράλυση των πτερύγων και των ποδιών, κ.α.

Τι είναι τα βακτήρια και που υπάγονται τα gram αρνητικά βακτήρια?

Τα βακτήρια είναι από τους μικρότερους μονοκύτταρους, προκαρυωτικούς οργανισμούς που υπάρχουν παντού στη φύση σε τεράστιους αριθμούς.
Η οικογένεια των βακτηρίων χωρίζεται σε 2 βασικούς τύπους:
τα αερόβια βακτήρια (που δέχονται οξυγόνο από την ατμόσφαιρα)
και τα αναερόβια βακτήρια (που δέχονται οξυγόνο από τις νεκρές οργανικές ύλες). Χωρίζονται σε 2 βασικές κατηγορίες. Τα θετικά gram βακτήρια και τα αρνητικά gram βακτήρια.
Στη πρώτη κατηγορία συναντάμε γένη βακτηρίων όπως είναι: οι ακτινομύκητες, οι βάκιλλοι, οι γαλακτοβάκιλλοι, οι στρεπτόκοκκοι, τα κλωστρίδια και το φωτοσυνθετικό βακτήριο ηλιοβακτήριο.
Στη δεύτερη κατηγορία συναντάμε γένη βακτηρίων όπως είναι: Desulfovibrio, E.coli, Haemophiilusinfluenza, Leptospira, Rhodobactercapsulatus, Pseudomonasaeruginosa, Escerichiacoli, Salmonellatyphimurioum, Borreliaburgdorferi και τα Κυανοβακτήρια.

Σε ποιες περιοχές υπάρχουν κρούσματα σαλμονέλας?

Υπάρχουν κρούσματα σε όλο το κόσμο. Διαγνώστηκε πρώτη φορά το 1970 σε μια ομάδα οικόσιτων πουλιών και σπουργιτιών, στη περίοδο του χειμώνα στοMichigan. Από τότε στο Michigan έχουν βρεθεί τύποι βακτηρίων σαλμονέλας σε πολλά είδη όπως της αμερικάνικης καρδερίνας, black–cappedchickadee, bluejay, browncreeper, brown–headedcowbird, chippingsparrow, commongrackle, commonredpoll, γεράκι του Cooper, dark–eyedjunco, διπλό-λοφιοφόρο κορμοράνο, eveninggrosbeak, μεγάλο μπλε ερωδιό, housefinch, housesparrow, herringgull, mallard, βόρειος καρδινάλιος, pinegrosbeak, pinesiskin, purplefinch, red–breastedgrosbeak, ring–billedgull, δενδρόβιο σπουργίτη andwhite–wingedcrossbill.
Στο Ηνωμένο Βασίλειο για πρώτη φορά αναφέρθηκαν κρούσματα ασθενειών και θανάτων από το βακτήριο της σαλμονέλας (Salmonella Typhimurium) σε άγρια σμήνη πτηνών σε πάρκα, στα μέσα της δεκαετίας του 1960. Τα πιο επιρρεπή σε αυτά τα βακτήρια ήταν άγρια σμήνη πουλιών από φλώρους greenfinches (Carduelis
Chloris) καιαπόσπουργίτια (Passer domesticus). Δεν πάυουν όμως να επιρρεάζουν και άλλα κοπάδια πουλιών όπως τις καρδερίνες, τα Siskins κ.α.
Οι παρατηρήσεις δείχνουν ότι κατά τον Οκτώβριο με Μάρτιο αρχίζουν τα πρώτα κρούσματα σαλμονέλωσης στους πληθυσμούς των άγριων πουλιών, με μεγαλύτερη επιδείνωση τον Ιανουάριο με Φεβρουάριο.

Πως μεταδίδεται το βακτήριο της σαλμονέλας?

Το βακτήριο της σαλμονέλας έχει διάφορους τρόπους για να μεταδοθεί.
Μπορεί να μεταδοθεί από:

από μολυσμένες/ χαλασμένες τροφές, είτε κουτσουλισμένες από άρρωστα πουλιά, είτε από άλλους εξωγενείς παράγοντες όπως ποντίκια, μύγες κ.α.
μολυσμένο νερό από άρρωστα πουλιά είτε από άλλους εξωγενείς παράγοντες
χαλασμένες αυγοτροφές
από την επαφή από κουτσουλιά από πουλί που νοσεί ή είναι φορέας
από τον αέρα. Αν εισάγουμε στο εκτροφείο μας ένα καινούριο πουλί που έχει σαλμονέλα, αυτό μπορεί να μεταδώσει το βακτήριο από τις κουτσουλιές του (αποξήρανση και μεταφορά από τον αέρα), να έχει ρινικές και οφθαλμικές εκκρίσεις, από την σκόνη που βγάζει από τα φτερά.
αν ένα θηλυκό μολυσμένο πουλί (ή φορέας) αποκτήσει αυγά, αυτή η μόλυνση θα πάει και στα αυγά του. Έτσι τα έμβρυα θα μολυνθούν από μολυσμένες κουτσουλιές. Όσα επιβιώσουν θα είναι φορείς. Επίσης θα μολυνθούν από τα ταΐσματα των γονιών τους.

Η σαλμονέλωση μπορεί να εξαπλωθεί πιο γρήγορα όταν υπάρχει μεγάλη συγκέντρωση πουλιών, λόγω της συγκέντρωσης πουλιών προκαλείται στρες που είναι και αυτός ένας παράγοντας, δεν γίνεται καλός εξαερισμός στο εκτροφείο με αποτέλεσμα να μην ανανεώνεται ο αέρας, χρησιμοποιούνται φωλιές κουτιά και δεν καθαρίζονται/ αλλάζονται σχολαστικά τα σκεύη τροφών και νερού. Επίσης η ζέστη σε συνδυασμό με την υγρασία ευνοούν αυτά τα μικρόβια. Επίσης καταστήματα με κατοικίδια ζώα με πολλά συνωστισμένα πουλιά είναι επικίνδυνη πιθανή εστία.

Πως καταλαβαίνουμε αν ένα πουλί νοσεί? (Διάγνωση)

Η σαλμονέλωση «χτυπάει» κυρίως τον οισοφάγο και το εντερικό σύστημα των πουλιών.
Στην αρχή προσβάλλει το έντερο που του δημιουργεί φλεγμονές και μετά μέσω του αίματος προχωράει και στο υπόλοιπο σώμα, όπως στα άλλα ζωτικά όργανα, το κεντρικό νευρικό σύστημα και την περιοχή του εγκεφάλου.

Γενικά είναι πολύ δύσκολο να καταλάβουμε αν κάποιο από τα πουλιά μας έχει το βακτήριο της σαλμονέλας γιατί τα σημάδια ασθενειών είναι πάρα πολλά και αυτά μπορεί να οφείλονται και σε άλλες ασθένειες. Άρα δεν είναι ξεκάθαρο αν με αυτά τα συμπτώματα που βλέπουμε η αιτία είναι το βακτήριο της σαλμονέλας ή κάτι άλλο.

Γενικά η διάγνωση της ασθένειας είναι σε 3 επίπεδα:

ξαφνικός θάνατος ή αιφνίδιος θάνατος με τα πρώτα συμπτώματα
χρόνια μορφή
φορείς της νόσου.

1. τα πρώτα συμπτώματα φαίνονται πάνω από 1-3 μέρες, είναι κακόκεφο/ φουσκωμένο, σε λήθαργο, με ανορεξία, διάρροια, μεγάλη ή και καθόλου δίψα. Συνήθως στην αρχή το μοναδικό σημάδι που μπορεί να εντοπιστεί πιο εύκολα είναι η λερωμένη περιοχή της αμάρας του πουλιού. Υπάρχει περίπτωση να δημιουργηθεί πρόβλημα στα μάτια (επιπεφυκίτιδα). Αιφνίδιο θάνατο βρίσκουν κυρίως τα νεαρά πουλιά.

2. Τα εξωτερικά συμπτώματα της χρόνιας μορφής είναι τα ίδια συμπτώματα με την πρώτη περίπτωση καθώς και γρήγορη απώλεια βάρους, επιτάχυνση της αναπνοής, και αλλαγή χρώματος και υφή κουτσουλιάς (πιο υγρή ή με βλέννες με χρωματισμούς όπως κίτρινες, ανοιχτό πράσινο ή ακόμα και αίμα). Το φτέρωμα είναι ανακατεμένο, τα μάτια μισόκλειστα και λίγο πριν πεθάνουν ορισμένα πουλιά έχουν εμφανή τύφλωση, σπασμούς, νευρικότητα, τρέμουλο και αστάθεια.
Όταν το μικρόβιο προσβάλει τον εγκέφαλο ή το νευρικό σύστημα το πουλί έχει αστάθεια, σπασμούς και το κεφάλι του γυρίζει ανάποδα προς τα πίσω ή σκυμμένο προς τα μπροστά ή κάνει επαναλαμβανόμενες κυκλικές κινήσεις.
Δημιουργούνται προβλήματα στα πόδια με αρθρίτιδες και βαριάς μορφής πρηξίματα στις αρθρώσεις.
Προσβολή εσωτερικών οργάνων: υπερτροφία του ήπατος και της σπλήνας, νεκρωτικές ουσίες ή κύστες στο συκώτι, στη σπλήνα, στα νεφρά, στους πνεύμονες, στο πάγκρεας, αιμορραγία στον εντερικό σωλήνα, καθώς μπορεί να πάθει και οξεία εντερίτιδα. Φλεγμονώδεις κύστες μπορούν να εμφανιστούν και στον εγκέφαλο και στους όρχεις των πουλιών. Τα έντερα μπορεί να πάθουν πολύ μεγάλη ζημία με φλεγμονές και στη βλεννογόνο μπορούν να βρεθούν λευκόφαιες πλάκες (υπερπλασία λεμφοζιδίων). Επίσης μπορεί να δημιουργηθεί μια πάχυνση στον οισοφάγο από DNR παθολογικές αιτίες και στη βλεννογόνο να εμφανιστεί μια κιτρινόμαυρη μεμβράνη/ μάζα.

3. Μετά από θεραπεία και προσπάθεια του οργανισμού του ίδιου του πουλιού, μερικά πουλιά μπορεί να γλιτώσουν τον θάνατο και να μην κινδυνεύουν πια, αλλά δεν παύει να έχουν μέσα του το βακτήριο της σαλμονέλας. Είναι υγιή, δείχνουν υγιή αλλά είναι φορείς. Δηλαδή, φέρουν (κουβαλάνε) το μικρόβιο και μέσα από τις κουτσουλιές τους και από τις επαφές με αυτά μπορούν να κολλήσουν και να αρρωστήσουν άλλα υγιή πουλιά ακόμα και τον άνθρωπο.

Σημαντικός παράγοντας παίζει κάθε φορά η γενική κατάσταση του πουλιού, το είδος, η ηλικία του και το πιο είδος βακτηρίων σαλμονέλας υπάρχει. Τα μικρά σε ηλικία πουλιά είναι πιο επιρρεπή και μπορεί να πεθάνουν ακαριαία ενώ άλλα πουλιά να έχουν την χρόνια μορφή και να εμφανίζουν σιγά σιγά τα στάδια της νόσου.

Υπάρχουν και ορισμένα κλινικά γνωρίσματα της νόσου σε διάφορες ομάδες πτηνών.
Οι κότες και τα περιστέρια μπορεί να είναι πολλές φορές φορείς αν το μέρος που ζουν δεν είναι καθαρό. Αν νοσούν θα είναι άτονα, χωρίς διάθεση όρεξης, με νερουλές κουτσουλιές και πιθανότατα αρθρίτιδα.
Οι παπαγάλοι μπορεί να εμφανίσουν κουτσουλιές υδαρές με αίμα, ατονία, φούσκωμα και υψηλό αριθμό λευκών αιμοσφαιρίων. Συνήθως είναι πιο επιρρεπείς στη νόσο και έχουν μεγάλο ποσοστό θνησιμότητας από άλλα είδη.
Στους παπαγάλους lories (Loriidae)τα κρούσματα είναι κυρίως στη πρώτη μορφή τους και υπάρχει μεγάλη θνησιμότητα.
Στους παπαγάλους africangrey (zako) υπάρχει πιο πολύ ευαισθησία και επίσης θνησιμότητα και στη χρόνια μορφή της πάθησης παρουσιάζουν συμπτώματα όπως ρινικές και στοματικές εκκρίσεις σε μορφή βλέννας, αρθρίτιδα, δερματίτιδα και μεγάλη αίσθηση δίψας. Οι κουτσουλιές έχουν ένα κιτρινοπράσινο χρώμα.

Τρόποι αντιμετώπισης – Θεραπεία (Διάγνωση)

Η θεραπεία της σαλμονέλωσης γίνεται μόνο με φαρμακευτική αγωγή, με αντιβιοτικά ευρέος φάσματος. Ο καλύτερος τρόπος για να διαπιστώσεις αν έχει προσληφθεί το πτηνό σου από βακτήριο της σαλμονέλας είναι να πάρεις δείγματα κουτσουλιάς για καλλιέργεια. Ως δεύτερο δείγμα μπορούν να ληφθούν ρινικές και οφθαλμικές εκκρίσεις/ βλέννες καθώς και δείγματα από το χώρο που ζουν. Οι τρόποι αντιμετώπισης διαφέρουν από το είδος του βακτηρίου κάθε φορά, αλλά είναι πιο επιρρεπή σε αντιβιοτικά ενώ άλλα είναι πιο δύσκολα να καταπολεμηθούν.
Μόλις διαπιστωθεί/ ταυτοποιηθεί ποιο βακτήριο είναι, γίνεται το αντιβιόγραμμα για να επιλεχτεί το κατάλληλο αντιβιοτικό για την θεραπεία.

Τα αντιβιοτικά πρέπει να δίνονται στα πουλιά πάντα με συνεννόηση με τον πτηνίατρο και ποτέ δεν τα δίνουμε τυχαία για να προλάβουμε για κάτι που μπορεί και να μην ξέρουμε ότι έχει.

Φάρμακα για τη θεραπεία της σαλμονέλωσης:

Spectinomycin (ενέσιμη) Οxytetracycline (στοματικά ή ενέσιμη), Furazolidone ή nitrofurazone (στοματικά), Chloramphenicol (στοματικά ή ενέσιμη), Sulfadiazine + trimethoprime (στοματικά), Sulfadimidine (στοματικά), κ.α.

Αντιβιοτικά για τα διάφορα βακτήρια της σαλμονέλας:

Καναμυκίνη: Δοσολογία: 0,01 MGL με ένα γραμμάριο σωματικού βάρους δύο φορές την ημέρα ενδομυϊκά.
Γενταμυκίνη: Δοσολογία: 0,01 mg έως ένα γραμμάριο σωματικού βάρους ενδομυϊκά μία φορά την ημέρα ή 25 mg. σε 120 ml του πόσιμου νερού από το στόμα.
Τριμεθοπρίμη/ σουλφαμεθοξαζόλη: Η δοσολογία 0.002 ml με ένα γραμμάριο σωματικού βάρους από το στόμα δύο φορές την ημέρα.
Νάτριο σκόνη Sulfachiorpridazine: Δοσολογία 1 κουταλάκι του γλυκού σε 120 ml πόσιμου νερού
Αντιδιαρροϊκά (Antidiarrheals) (για την θεραπεία της νόσου του εντέρου)
PeptoBismol: Για τον εντερικό σωλήνα. Δοσολογία 2-3 σταγόνες στο στόμα, 3 φορές την ημέρα.
Kaopectate: Daolin και πηκτίνη προστασία για τον εντερικό σωλήνα. Δοσολογία 3 σταγόνες στο στόμα 3 φορές την ημέρα.

Πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί με τον τρόπο χορήγησης και την επιλογή του αντιβιοτικού γιατί τα βακτήρια της σαλμονέλας έχουν αρχίσει εδώ και 25 χρόνια να αναπτύσσουν μια αντοχή σε ορισμένα από αυτά όπως είναι οι τετρακυκλίνες και η αμπικιλλίνη. Γι’αυτό το λόγο πολλά ερευνητικά κέντρα έχουν ασχοληθεί για την καταπολέμηση των βακτηρίων της σαλμονέλας βελτιώνοντας τα μείγματα τροφών και των φαρμάκων που απευθύνονται για τα κατοικίδια πτηνά. Διάφορες εταιρίες που κατασκευάζουν φυτικά φάρμακα χρησιμοποιούν ορισμένες φυτικές ουσίες όπως η αλυσίνη που επιδρά θετικά στη φυσική άμυνα και αδρανοποιεί ορισμένα από τα βακτήρια της σαλμονέλας, χωρίς να δημιουργεί παρενέργειες που δημιουργούνται από την χρήση αντιβιοτικών.
Αν ένα πουλί πεθάνει πρέπει να γίνει νεκροψία για να βρεθεί η αιτία. Αν φταίει το βακτήριο της σαλμονέλας θα υπάρχει μια κιτρινομαυρη νεκρωτική μεμβράνη στον οισοφάγο και διαπιστώνεται η αιτία από καλλιέργεια δείγματος από το ήπαρ.

Πρόληψη

Ο πιο σωστός τρόπος να αποφύγεις αυτά τα μικρόβια είναι η πρόληψη.
Η υγιεινή και ο καλός καθαρισμός του χώρου στο εκτροφείο σου κρατάει μακριά τις εστίες που μπορεί να μολύνουν τα πουλιά σου. Ο πολύ καλός καθαρισμός και ή μη συσσώρευση κουτσουλιών από κλουβιά, σκεύη τροφών και νερού, φωλιών και υλικά για φωλιές είναι απαραίτητος.
Οι τροφές πρέπει να είναι πολύ καλά κλεισμένες, να μην είναι ανοιχτοί οι χώροι ή τα δοχεία αποθήκευσης, μην έρχονται σε καμία περίπτωση με εστίες μικροβίων όπως έντομα, μύγες, ποντίκια και παράσιτα αλλά και υγρασία. Στα μαγαζιά δεν προτιμάμε τροφές και κυρίως αυγοτροφές από ανοιχτές συσκευασίες αλλά καλύτερα συσκευασμένες τροφές από βιομηχανίες.
Νεοφερμένα πουλιά στο εκτροφείο θα πρέπει να κρατούνται για ένα διάστημα σε καραντίνα και πριν εισαχθούν στον ίδιο χώρο με τα υγιή δικά μας πουλιά θα πρέπει να ελεγχθούν με κτηνιατρικές εξετάσεις αν φέρουν το μικρόβιο μαζί τους.
Ποτέ δεν πρέπει να έρχονται σε επαφή τα άγρια πτηνά με τα οικόσιτα, ούτε να χρησιμοποιούν κοινούς χώρους.
Αν στο εκτροφείο μας βρεθεί ένα πουλί που νοσεί από το βακτήριο της σαλμονέλας πρέπει να βοηθηθεί μέχρι να ξεπεράσει τον κίνδυνο και να απομονωθεί. Θα ήταν τρομερό σφάλμα να δοθεί ή να πουληθεί ένα τέτοιο πουλί χωρίς ο αγοραστής να ξέρει το ιστορικό του, γιατί ελλοχεύει μεγάλο κίνδυνο και ο αγοραστής και τα πουλιά του.
Αν κρατήσουμε ένα πουλί με σαλμονέλωση θα πρέπει να είμαστε πολύ προσεχτικοί και να τηρούμε κατά γράμμα τους κανόνες υγιεινής γιατί μπορεί να κολλήσουμε και εμείς. Συνήθως δεν κολλάει σε υγιείς οργανισμούς αλλά σε πιο επιρρεπείς ομάδες όπως είναι τα βρέφη, τα παιδιά, οι ηλικιωμένοι και άτομα με χαμηλό ανοσοποιητικό σύστημα και ανοσοκατασταλτικές ασθένειες.
Υπάρχει κίνδυνος να μην προσέξει και ο ίδιος ο άνθρωπος και να μεταδώσει το βακτήριο της σαλμονέλας αν δεν τηρεί τους κανόνες υγιεινής. Τέτοια παραδείγματα υπάρχουν και έχουν σημειωθεί από ιδιοκτήτες μεγάλων παπαγάλων που τους μετέφεραν το μικρόβιο, όπως σε amazon, σε african grey (zako), σε cockatoo και σε makaw.

«Το παραπάνω άρθρο περιέχει πληροφορίες για την φύση της ασθένειας και τους τρόπους αντιμετώπισής της. Απ’ όσα αναφέρθηκαν σε αυτό, καλό είναι όλοι οι ερασιτέχνες και και επαγγελματίες εκτροφείς να συγκρατήσουν στο μυαλό τους την σπουδαιότητα της καραντίνας και της καθαριότητας σαν μέτρα πρόληψης. Αυτά είναι τα μέτρα που θα εξασφαλίζουν την αποφυγή μετάδοσης της ασθένειας στα φτερωτά μας φιλαράκια. Ας εξασφαλίσουμε την υγεία τους για να μας εξασφαλίσουν πολλά χρόνια παρέας κοντά τους!!!»

Πηγές

http://www.kalantonis.gr/pigeons/5
http://gouldians-eu.hightoxic.com/forum
http://animalproduction.wordpress.com/tag/βακτήρια/
http://www.unbc.ca/nlui/wildlife_dis…monellosis.htm
http://www.avianbiotech.com/diseases/salmonella.htm
http://www.michigan.gov/dnr/0,4570,7…7268–,00.html
http://www.nwhc.usgs.gov/disease_inf…monellosis.jsp
http://www.birds.cornell.edu/pfw/Abo…easedBirds.htm
http://translate.googleusercontent.c…apE0ohKA-ffLoA
http://www.sac.ac.uk/mainrep/pdfs/salmonellosisFS
http://www.birdsnways.com/wisdom/ww23eiii.htm
http://ecoserver.imbb.forth.gr/micro…y/neg_bact.htm
http://el.wikipedia.org/

http://www.birdnest.gr